Καλλέργης Μιχάλης (1900-1957)

Μ. Καλλέργης
(rebetiko.sealabs.net)

Τέχνες/Γράμματα, πολιτισμός.

Ο Λάκων Μιχάλης Καλλέργης γεννήθηκε στον Κότρωνα της Μάνης το 1900 (ή 1902) και πέθανε στην Αθήνα στις 11 Φεβρουαρίου 1957. Είναι γραμμένος με τον αριθμό 269 στο Σύνδεσμο Μουσικών Αθηνών Πειραιώς  (με ημερομηνία 9 Δεκεμβρίου 1936) και κατοικούσε στην οδό Μυριοφύτου 24 στο Αιγάλεω. Μετά το στρατιωτικό του στη Μ. Ασία επέστρεψε στην Αθήνα και πέρασε απ’ όλα τα κέντρα του δημοτικού τραγουδιού, «Έλατο», «Πλάτανο», «Το κέντρο του Μαυρομάτη» στο βοτανικό κ.α. Στην Κατοχή φιλοξενήθηκε για τρία χρόνια από τον φίλο του κλαρινίστα Γιώργο Ανεστόπουλο, στην Αρκίτσα. Εκεί, σε μια έφοδο των Γερμανών για αντίποινα από κάποιο γεγονός που συνέβη, ο Μιχάλης Καλλέργης συνελήφθη έξω από το χωριό λέγοντας ότι είναι οργανοπαίχτης. Από κακή, όμως, ερμηνεία της λέξης, δάρθηκε ανηλεώς σαν αντιστασιακός. Με ενέργειες του γιατρού Βελόπουλου και του προέδρου της Αταλάντης Ηλία Κανδώρα απελευθερώθηκε, αλλά είχε χτυπηθεί στο κεφάλι και είχε υποστεί νευρικό κλονισμό με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί το 1946 να σταματήσει το τραγούδι. 

Το 1947 νοσηλεύτηκε στο Δημόσιο Ψυχιατρείο Αθηνών, όπου και πέθανε δέκα χρόνια αργότερα σε ηλικία μόλις 55-57 ετών. Έχει ερμηνεύσει 80 δημοτικά τραγούδια, εκ των οποίων τα 35 αποτελούσαν δικές του συνθέσεις. Το πρώτο τραγούδι που τραγούδησε είναι το Τρικαλινιά μου πέρδικα τον Νοέμβριο 1934, με το Νίκο Καρακώστα να τον συνοδεύει στο κλαρίνο. Ο γιος του, Τάκης Καλλέργης, διετέλεσε επί χρόνια βασικό στέλεχος στο λαϊκό συγκρότημα του Βασίλη Τσιτσάνη.

Πηγή: Το πορτραίτο των ερμηνευτών και οργανοπαικτών του Δημοτικού μας τραγουδιού, έκδοση 2012.