Καλλινικίδης Άκης: ο αρχηγός!

Ο Καλλινικίδης (ν.13) με τους συμπαίκτες του στο City
(περίοδος 2007-08)

Ο Αβραάμ (Άκης) Καλλινικίδης (γεν. 8 Σεπτεμβρίου 1977) είναι πρώην αθλητής καλαθόσφαιρας, μία από τις πλέον σημαντικές φυσιογνωμίες του αθλήματος στην Ελλάδα και παράλληλα ο εμβληματικός ηγέτης του τμήματος μπάσκετ ανδρών του Αιγάλεω Α.Ο., ως ο παίκτης που αγωνίσθηκε με την κυανόλευκη φανέλα επί μακρύ χρονικό διάστημα, από το τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Σ.Κ.Α. έως και την Α1 Κατηγορία ΕΣΑΚΕ. Με ύψος 1,97 μ. έπαιξε σαν φόργουορντ και ξεχώριζε για το πάθος, τη μαχητικότητα και την ευστοχία του. Αποτελεί έναν μπασκετμπολίστα που έκανε μία από τις πιο εκτεταμένες, χρονικά, καριέρες στην Ελλάδα. Στο Αιγάλεω οι φίλαθλοι τον λατρεύουν, καθώς έχει αναπτύξει μαζί τους μία πολύ ιδιαίτερη σχέση. Τολμηρός και προοδευτικός ως άνθρωπος, διακρίνεται, επίσης, για την πολυσχιδή κοινωνική και πολιτική του δράση.

Καράβολας Χριστόδουλος: Ο ηγέτης του (μπασκετικού) City!

Αθλητισμός.

Ο Χριστόδουλος Καράβολας (γεν. 4 Αυγούστου 1982, ύψος 1,97 μ.), βετεράνος αθλητής της καλαθοσφαίρισης που διακρίθηκε σαν small forward (θέσεις 3-4) δεν είναι Αιγαλιώτης. Ωστόσο, δικαιωματικά κατέχει περίοπτη θέση στο παρόν Λεξικό, αφού αποτελεί μία από τις πλέον εμβληματικές φυσιογνωμίες του μπάσκετ Ανδρών του Αιγάλεω Α.Ο. Καθώς αγωνίστηκε με την "κυανόλευκη" φανέλα επί σειρά ετών (με πολύ μεγάλη προσφορά) κέρδισε κάτι ακόμη πιο σημαντικό: Αγαπήθηκε με πάθος από το φίλαθλο κοινό της πόλης, το οποίο εκτιμά την προσήλωση, τη συνέπαια και τη μαχητικότητά του, ως αποδείξεις της (αποδεδειγμένης) λατρείας του προς τον σύλλογο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα παίκτη που κατάφερε να συνδυάσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία που αναδεικνύουν έναν μπασκετμπολίστα: Δύναμη, μαχητικότητα, αλτικότητα, ευστοχία και, πάνω απ' όλα, την πίστη στη νίκη. Γιαυτό και όλοι τον υπολείπτονται!

Ηθοποιοί του Αιγάλεω

Οι μάσκες του Θεάτρου (πηγή: depositphotos.com)

Αγαπημένοι ερμηνευτές του θεάτρου, του κινηματογράφου και της ραδιοφωνίας-τηλεόρασης που -φέρονται να- έχουν σχέση (γεννημένοι ή μεγαλωμένοι) με το Αιγάλεω.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Σύμφωνα με αρκετές πηγές, εκτός των έξι καλλιτεχνών που διαθέτουν ξεχωριστό λήμμα στο παρόν Λεξικό, εντοπίσαμε ακόμη μια ολόκληρη... δωδεκάδα ηθοποιών, που -κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο- σχετίζονται με τον τόπο μας. Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης, τους παραθέτω κατ' αλφαβητική σειρά (επωνύμου):

"Αλεξανδρής" Δημήτρης (πραγματικό επώνυμο Πουρσανίδης): Γεννημένος στις  28.7.1970, διδάχθηκε τη θεατρική τέχνη ως σπουδαστής του Πολυκλαδικού Λυκείου Αιγάλεω, με δάσκαλο τον ηθοποιό Γιώργο Τσιμίδη.

Καργάκος Σαράντος (1937-2019)

Ο Λάκωνας ιστορικός συγγραφέας, φιλόλογος και δοκιμιογράφος Σαράντος Καργάκος γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1937 στο Γύθειο και ακολούθως (κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου) η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Έβγαλε το Γυμνάσιο στο Αιγάλεω και εισήχθη από τους πρώτους στο Τμήμα Κλασσικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωταγωνίστησε στις φοιτητικές κινητοποιήσεις κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Άφησε πλούσιο συγγραφικό έργο, ενώ πάντα αναφερόταν με νοσταλγία στα εφηβικά του χρόνια, τα οποία πέρασε στην πόλη μας. Έφυγε από τη ζωή στις 14 Ιανουαρίου 2019 σε ηλικία 81 ετών. 

Κουρούσης Γεώργιος (1905-1988)

Τοπική Αυτοδιοίκηση, Κοινωνία

Ο γυναικολόγος ιατρός Γεώργιος Κουρούσης που είχε το ιατρείο του επί της οδού Μοσχονησίων ήταν γεννημένος στην Κατσαρού της Μεσσηνίας, στις 22 Ιουλίου 1905. Από τους πρώτους γιατρούς στην πόλη μας, προέρχονταν από οικογένεια επιστημόνων. Είχε αδελφό τον πρώτο φαρμακοποιό της πόλης (το φαρμακείο του βρισκόταν στη συμβολή της Ιεράς Οδού με τη Λεωφόρο Θηβών) Χρήστο Κουρούση (1904-1966), πατέρα του επίσης φαρμακοποιού Γιάννη Κουρούση (1933-2023). Στα 1922 αποφοίτησε από το Γυμνάσιο και εισήχθη στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, της οποίας ανακηρύχθηκε πτυχιούχος το 1928. Στις 13 Μαΐου του ίδιου έτους εγκαινίασε το ιατρείο του. Το Σεπτέμβριο του 1929 κλήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία.

Στην πολιτική.

Υπηρέτησε τα κοινά ως ο δεύτερος κατά σειρά Κοινοτάρχης Νέων Κυδωνιών και (εν συνεχεία) δήμαρχος Αιγάλεω. Πιο συγκεκριμένα, στα τέλη του 1939 διορίσθηκε κοινοτάρχης^[1] από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου 1936, διαδεχόμενος τον Αθ. Παπαδόπουλο. 

Κωνσταντόπουλος Γιώργος (διεθνής ποδοσφαιριστής)

Ο Γιώργος Κωνσταντόπουλος (γεννημένος στην Καλαμάτα, στις 27 Ιανουαρίου 1964) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, διεθνής^[1] με την Εθνική ομάδα των Ελπίδων και των Νέων^[2], που αγωνιζόταν σε όλες τις θέσεις της άμυνας, αλλά και σε εκείνη του ανασταλτικού μέσου. Σήμερα είναι υπεύθυνος Ακαδημιών στο Θεμιστοκλή Αιγάλεω^[3]. Ξεκίνησε από την εφηβική ομάδα του Αιγάλεω, πραγματοποιώντας την πρώτη του επίσημη εμφάνιση την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος της Β' Εθνικής, περιόδου 1981, όταν πέρασε ως αλλαγή στον εντός έδρας θρίαμβο με σκορ 7-0 επί του Διαγόρα Ρόδου. Με την ομάδα του «Σίτι» έπαιξε για 6 συνεχείς χρονιές (σε Β’ και Α’ Εθνική) και το Δεκέμβριο του 1986 έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε στον Απόλλωνα της Αθήνας. Στο σύλλογο της Ριζούπολης έκανε σπουδαία πορεία τα επόμενα τρία χρόνια, όμως ένας τραυματισμός στη μέση του τον ανάγκασε να τερματίσει πρόωρα την επαγγελματική του καριέρα το 1990, με τη φανέλα του Ατρομήτου Αθηνών. Σε ερασιτεχνικό επίπεδο ωστόσο, αγωνίσθηκε στη συνέχεια στον Θεμιστοκλή και στο Ζέφυρο Αιγάλεω. 

Κέντρα (Λαϊκά) του Αιγάλεω

Μία Νύχτα στο Αιγάλεω
(έργο του Bost)

Το Αιγάλεω αποτέλεσε, για πολλές δεκαετίες, μία από τις γνωστότερες περιοχές όπου «άνθισε» το λαϊκό τραγούδι, αφού στην πόλη μας λειτούργησαν άπειρα κέντρα διασκέδασης στα οποία μεγαλούργησαν γνωστοί καλλιτέχνες του «πάλκου», συνθέτες και στιχουργοί. Το πρώτο μεγάλο λαϊκό στέκι που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’50 ήταν του (Αντώνη) «Βλάχου» επί της Ιεράς Οδού, έναντι του σημερινού κτιρίου του Ο.Τ.Ε. (κατά άλλη εκδοχή έναντι του πρώην αναψυκτηρίου Ερμής). Μεγάλες πιένες γνώρισαν, ακόμη, τα «Σου Μου» των αδελφών Φιλιππάτου (Ι. Οδός 160), «Κολοκοτρώνης» (Ι. Οδός 172), «Πηγαδάκι» (Ι. Οδός & Σαράντα Εκκλησιών, σήμερα Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Μέριμνα), «Ζήρος» (λεωφόρος Θηβών, έναντι τέως 1ου Γυμνασίου Αιγάλεω), «Βρανάς» (στην Ι. Οδό και μετά τον Κηφισό δεξιά, πηγαίνοντας προς Αθήνα) και φυσικά ο περίφημος «Κήπος του Αλλάχ» (σε τρεις διαφορετικές διευθύνσεις) του Μικρασιάτη Χαράλαμπου Πουλόγλου («Πουλέα»), όπου πραγματοποίησαν σπουδαίες εμφανίσεις δεκάδες καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Γιώργος Ζαμπέτας κ.α.

Κολοκοτρώνης Χρίστος (1922 - 1999)

Ο Χρίστος Κολοκοτρώνης (γεννημένος στην Καλαμπάκα Τρικάλων ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1922) υπήρξε ταλαντούχος συνθέτης, αλλά και δημοσιογράφος (στα νεανικά του χρόνια). Στο πάλκο τον ώθησε η γνωριμία του με το Μανώλη Χιώτη (1949). Δημιουργός πολλών μεγάλων επιτυχιών, στιχουργός αλλά και ερμηνευτής ο ίδιος, συνεργάστηκε με πλειάδα καλλιτεχνών ιδιαίτερα τις δεκαετίες του ’50 και ‘60. Γνωστός από τις συχνές εμφανίσεις του σε λαϊκά κέντρα (και) του Αιγάλεω, συνέδεσε στενά την πορεία του με την πόλη μας, ενώ το έργο του εκθείασε ο Γιώργος Ζαμπέτας. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών στην Καλογρέζα όπου διέμενε, στις 12 Νοεμβρίου 1999.

Κόκοτος Λίνος (συνθέτης)

Ο συνθέτης Λίνος Κόκοτος γεννήθηκε στο Αγρίνιο, στις 8 Φεβρουαρίου 1945 και από 11 ετών ήρθε και μεγάλωσε στο Αιγάλεω (έμενε με τους γονείς του επί της οδού Νικίου) όπου και έζησε έως το γάμο του (1974). Απόφοιτος του Ωδείου Αθηνών (1961), ξεκίνησε να παρουσιάζει τις συνθέσεις του από το 1966 σε μπουάτ της Πλάκας. Συνεργάσθηκε με πολλούς καλλιτέχνες όπως οι Γιάννης Πουλόπουλος, Μιχάλης Βιολάρης, Ρένα Κουμιώτη, Πόπη Αστεριάδη, Γλυκερία, κ.α. Το 1973 μελοποίησε τον ποιητικό κύκλο Θαλασσινό Τριφύλλι του Οδυσσέα Ελύτη και δύο χρόνια μετά συνεργάστηκε με το Λευτέρη Παπαδόπουλο, καθώς και με τους ερμηνευτές Μανώλη Μητσιά και Δήμητρα Γαλάνη. Το 1976 έγραψε τη μουσική για το Παιδικό Θέατρο του Γιώργου Αρμένη, σε παραστάσεις που ανέβασε το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Το 1978 συνεργάστηκε με τον ποιητή Δημήτρη Χριστοδούλου και με το λυράρη Νίκο Ξυλούρη. Υπήρξε ακόμη, συνεργάτης του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

Καλλέργης Τάκης (οργανοπαίκτης)

Ο Τάκης Καλλέργης του Μιχαήλ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932 και ζει στην πόλη μας από το 1956. Διακρίθηκε σαν οργανοπαίκτης (ντράμερ) ξεκινώντας ως επαγγελματίας από το κέντρο διασκέδασης Πηγαδάκι (επί της Ιεράς Οδού, σήμερα βρεφονηπιακός σταθμός) που διεύθυνε ο Σταύρος Μπαλαγούρας, το 1958. Την επόμενη δεκαετία έπαιξε με το Γιώργο Ζαμπέτα στον Κήπο του Αλλάχ και σε όλα τα μεγάλα λαϊκά κέντρα της εποχής. Συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τους Βασίλη Τσιτσάνη, Γιάννη Παπαϊωάννου, Μάρκο Βαμβακάρη, Απόστολο Καλδάρα, ενώ υπήρξε μέλος της μουσικής μπάντας (ορχήστρας) της Φιλαρμονικής του Δήμου Αιγάλεω.

Καραπατάκης Βασίλης (1922-1974)

Ο Βασίλης Καραπατάκης, ο οποίος γεννήθηκε στην Καρδίτσα στις 30 Νοεμβρίου 1922 ως Βασίλειος Καψάλης, ήταν σολίστ και δάσκαλος του μπουζουκιού ήδη από τη δεκαετία του ’40. Υπήρξε οργανοπαίκτης αλλά και συνθέτης ο ίδιος, περίπου 300 τραγουδιών κατά τις δεκαετίες του ’50 και ’60.  Πέθανε στο Αιγάλεω σε ηλικία μόλις 51 ετών στις 27 Μαρτίου 1974, από καρκίνο.

Καφενείο "14"

Καφενείο το "14"

Ψυχαγωγία, ελεύθερος χρόνος

Ένα από τα πιο ιστορικά στέκια της πόλης μας, είναι το Καφενείο της Οδού Κερασούντος, το περίφημο «14», που ονομάστηκε έτσι από τη διεύθυνση που εδρεύει. Αποτελεί εδώ και πολλές δεκαετίες διαχρονικό σημείο συνάντησης για μεγαλύτερους, κυρίως, στην ηλικία Αιγαλιώτες της ευρύτερης περιοχής, διατηρώντας το δικό του «χρώμα» και συνδέοντας νοσταλγικά πολλούς κατοίκους του Αιγάλεω, ακόμη και κάποιους που πλέον διαμένουν σε άλλους δήμους της πρωτεύουσας.

Κουτήφαρη Καλλιόπη (γλύπτρια)

Τέχνες/Γράμματα, Πολιτισμός.

Γεννημένη το 1938 στην Καλαμάτα, η Καλλιόπη Κουτήφαρη είναι από το 1960 δημότης του Αιγάλεω. Πήρε το πτυχίο της (με υποτροφία) ως γλύπτρια από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (απόφοιτος 1961) και ακολούθως τιμήθηκε με το α’ βραβείο γλυπτικής. Μετεκπαιδεύτηκε πάνω στο αντικείμενό της στη Γαλλία, ενώ επιπλέον κατέχει πτυχίο Ιστορικών και Θεωρητικών σπουδών. Δίδαξε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και από το 2003 (επί σειρά ετών) ήταν η καλλιτεχνική διευθύντρια των εργαστηρίων εικαστικής τέχνης του Δήμου Αιγάλεω. Έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον 4 ατομικές εκθέσεις έργων της στην Αθήνα και έχει συμμετάσχει σε πλέον των 120 ομαδικών, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δημιουργίες της βρίσκονται σε υπουργεία, δημόσιους χώρους και ιδιωτικές συλλογές. Βραβεύτηκε επανειλημμένως: στη διεθνή έκθεση της Αλεξάνδρειας (1972), το 1987 στην Αθήνα κλπ, ενώ υπήρξε εκ των ιδρυτικών μελών -αλλά και πρόεδρος- του συλλόγου Ελλήνων γλυπτών.

Κατσοχειράκης Παναγιώτης: ο 'Moonwalker' που λάτρεψε την πορτοκαλί μπάλα!

Αθλητισμός

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ο Παναγιώτης Κατσοχειράκης είναι ένας από τους βετεράνους αθλητές του Αιγάλεω Α.Ο. που τίμησαν τη φανέλα του μπασκετικού του τμήματος επί σειρά ετών. Γεννημένος στις 16 Οκτωβρίου του 1967 και με ύψος 1,87 μ., ο Παναγιώτης πρωτοεμφανίσθηκε στα παρκέ της Α΄ κατηγορίας «Κέντρου» την περίοδο 1985-86, προερχόμενος από την εφηβική ομάδα του «Σίτι»  και σύντομα καθιερώθηκε χάρις στην ευλυγισία, την ταχύτητα και το εύστοχο σουτ που διέθετε από μέση και μακρινή απόσταση. Αγωνιζόταν στη θέση του small forward και έμεινε στην ομάδα συνολικά 7 έτη, κατά τη διάρκεια των οποίων πανηγύρισε δυο τίτλους πρωταθλητή της Α΄ κατηγορίας ΕΣΚΑ (1988, 1992). Η «χρυσή» βραδιά του ήταν στις 13 Ιανουαρίου του 1989, όταν στο παιχνίδι  Αιγάλεω – Απόλλων Αθηνών (70-64) για τον Όμιλο Αττικής (Γ΄ Εθνική) σημείωσε 27 πόντους.  Ο Κατσοχειράκης συνεχίζει τη θητεία του μέχρι και σήμερα στο άθλημα που αγάπησε, λαμβάνοντας μέρος στο Εργασιακό Πρωτάθλημα «Νίκος Γκάλης».

«Κεντρικό»: Το πιο ιστορικό σχολείο της πόλης μας!

 

Πανοραμική άποψη του σχολείου
(από την επίσημη ιστοσελίδα)

Ιστορία της πόλης, Κοινωνία, Εκπαίδευση.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Το παλαιότερο από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της πόλης μας και ευρέως γνωστό σαν «Κεντρικό», είναι το Γυμνάσιο Αιγάλεω, που λειτούργησε για πρώτη φορά αυτοτελώς κατά τη σχολική περίοδο 1949-50 και στεγάστηκε στην οδό Μοσχονησίων 23 (γνωστό τότε ως... «Παράγκα») η οποία σήμερα σε εκείνο το σημείο της, έχει πεζοδρομηθεί. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 φοιτούσαν στο σχολείο 1.000 περίπου μαθητές, υπό άθλιες συνθήκες. Το 1955 και επί θητείας Σταύρου Μαυροθαλασσίτη, το οικόπεδο παραχωρήθηκε από το ελληνικό Δημόσιο στο Δήμο Αιγάλεω και το 1957 θεμελιώθηκε το νέο κτιριακό συγκρότημα, το οποίο λειτούργησε αρχικά ως Γυμνάσιο Αρρένων Αιγάλεω και (από το σχολικό έτος 1972-73) ως 1^ο Γυμνάσιο Αιγάλεω.

Το Αιγάλεω σε Κατοχή-Αντίσταση-Δεκέμβριο '44

Εφημ. 'Ελευθερία' (9.9.1944)

Ιστορία της πόλης, Κατοχή, Εθνική Αντίσταση, Δεκέμβριος 1944.

Το Αιγάλεω στην κατοχή.

Το Αιγάλεω του 1940 ήταν μία εργατούπολη περίπου 18.000 ψυχών. Κατά τη διάρκεια της γερμανοϊταλικής κατοχής (Απρίλιος 1941-Οκτώβριος 1944) τουλάχιστον 1.600-1.700 Αιγαλιώτες έχασαν τη ζωή τους από διάφορες αιτίες (κακουχίες, ασθένειες, πείνα, εκτελέσεις και εν ψυχρώ δολοφονίες από τα κατοχικά στρατεύματα) κάτι που σημαίνει ότι χάθηκε σχεδόν το 10% του πληθυσμού της πόλης μας, ένας βαρύτατος φόρος αίματος. Μεγάλο μέρος των κατοίκων του Αιγάλεω ήταν προσφυγικής καταγωγής, με κεντρώο – φιλελεύθερο πολιτικό προσανατολισμό, ενώ η πλειονότητα των εργαζομένων στο Πυριτιδοποιείο και σε άλλα εργοστάσια της περιοχής, «έκλινε» σαφώς προς τα αριστερά. Κατά συνέπεια, η έκκληση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (Ε.Α.Μ.) το Σεπτέμβριο του 1941 για πάνδημη συμμετοχή στον αντιστασιακό αγώνα, βρήκε εδώ μεγάλη απήχηση.

Κηφισός: ο μεγαλύτερος ποταμός της Αττικής.

 

Αρχείο: Μαρίας Βαμβακοπούλου
& Αθηνάς Δασκαλάκη
(ευγενική παραχώρηση)

Περιβάλλον, ιστορία της πόλης.

Ο ποταμός Κηφισός, ταυτισμένος διαχρονικά (και) με την πόλη του Αιγάλεω είναι ο κυριότερος ποταμός του νομού Αττικής τον οποίο και διατρέχει μεταξύ της οροσειράς (λόφων) Αγχεσμού (στα Β/Α) και του όρους Αιγάλεω (στα Δ), θεωρείται δε ως το φυσικό όριο της Δυτικής Αθήνας, από το κέντρο της πρωτεύουσας. Παρά την επιβάρυνσή του, εξακολουθεί να παραμένει ενεργός βιότοπος, αλλά το οικοσύστημά του έχει πληγεί από τις εργασίες κάλυψής του. Στην πορεία του (ενός συνολικού μήκους 27 χλμ.) διασχίζει τον Ελαιώνα (όπου παλαιότερα υπήρχε πλήθος λαχανόκηπων – μποστανιών κλπ) και καταλήγει -μέσω του Φαληρικού όρμου- στο Σαρωνικό κόλπο, αφού ελάχιστα πριν διασταυρώνεται με τη ροή του Ιλισού ποταμού. Ο Κηφισός μεταφέρει ολόκληρη την ποσότητα υδάτων που προέρχονται από τον Υμηττό, την Πεντέλη, την Πάρνηθα αλλά και το όρος Αιγάλεω. Στην κατάληξή του περνάει από τις περιοχές «Τρεις Γέφυρες» (Κολοκυνθού), Βοτανικό και Ρέντη. 

Καταλήψεις στο Αιγάλεω.

 

"ΣΙΝΙΑΛΟ"

Ιστορία της πόλης, κοινωνία, πολιτική.

Το κίνημα των καταλήψεων στην Ελλάδα έχει τις «ρίζες» του στην παράδοση που δημιούργησε η εξέγερση των νέων του Πολυτεχνείου (14-17 Νοέμβρη 1973) αλλά και στη διπλή κατάληψη της Νομικής Σχολής, που είχε προηγηθεί την άνοιξη της ίδιας  χρονιάς. Ως κατάληψη νοείται η αυθόρμητη είσοδος και κατοχή δημόσιου (ή και ιδιωτικού) χώρου και του σχετικού του εξοπλισμού από μεμονωμένα άτομα ή ομάδες (εργαζόμενοι, μαθητές, φοιτητές κ.α.) που στοχεύει στην προβολή και τη διεκδίκηση συνδικαλιστικών - επαγγελματικών ή άλλων (π.χ. ατομικών) δικαιωμάτων. Στη χώρα μας το κίνημα των καταλήψεων γιγαντώθηκε με το ξεκίνημα της δεκαετίας του ’80, ενώ το Δεκέμβριο του 2008 -ύστερα από τη δολοφονία του έφηβου Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια- έλαβε τεράστιες διαστάσεις. Μία μορφή κατάληψης ήταν και το λεγόμενο «κίνημα των αγανακτισμένων» που αναπτύχθηκε τα χρόνια των μνημονίων και είχε επίκεντρό του την Πλατεία Συντάγματος. 

Κρήτες του Αιγάλεω

Το έμβλημα του συλλόγου.

Ιστορία, πολιτισμός.

Ο Σύλλογος Κρητών Αιγάλεω Η Κρητική Αναγέννηση σχηματίστηκε το 1965 από τριάντα ιδρυτικά μέλη και έκτοτε συμμετέχει ανελλιπώς στην καλλιτεχνική, ιστορική, πολιτική, πολιτισμική και εμπορική ζωή της πόλης μας, με πλήθος ετήσιων ή εκτάκτων εκδηλώσεων και δράσεων. Ως πρόεδροι του συλλόγου θήτευσαν οι Ι. Κανδυράκης, Ι. Φωτεινάκης, Ευτ. Κανδηλιεράκης, Γ. Χνάρης, Ι. Παντερμάκης, Ι. Περράκης (δις), Ι. Ηλιάκης, Χ. Ξεζωνάκης και Ανδρ. Κλεισαρχάκης. Σήμερα αριθμεί περί τα 2.000 μέλη.

Στις δραστηριότητες των Κρητών της πόλης μας περιλαμβάνονται τακτικές επετειακές εκδηλώσεις για σημαντικά ιστορικά γεγονότα (Μάχη της Κρήτης, Ολοκαύτωμα της Μονής Αρκαδίου, Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα), όπως και αφιερώματα μνήμης σε σπουδαίους Κρητικούς (Νίκος Καζαντζάκης, Ελευθέριος Βενιζέλος, Μάνος Κατράκης, Νίκος Ξυλούρης), η συμμετοχή ή συν-διοργάνωση σε αναβίωση και ανάδειξη τοπικών και άλλων εθίμων («Κλήδονας»), εκθέσεις λαϊκής τέχνης και Κρητικών προϊόντων, αλληλέγγυες – κοινωνικές δράσεις και στήριξη αναξιοπαθούντων, μαθήματα χορού, μουσικών οργάνων κλπ  

·         Επίσημη ιστοσελίδα: 

Κατσικογιάννης Παναγιώτης

 

    Ο Τάκης Κατσικογιάννης με τη φανέλα των βετεράνων του Αιγάλεω Α.Ο.
(Δημοτικό γήπεδο Αιγάλεω, Νοέμβριος 2016)

Αθλητισμός, Κοινωνία.

Ο Παναγιώτης (Τάκης) Κατσικογιάννης (γεν. 1η Δεκεμβρίου 1958) είναι βετεράνος, πρώην διεθνής (Εθνική Ενόπλων και Ολυμπιακή Ομάδα) ποδοσφαιριστής και ένα από τα πλέον επίλεκτα μέλη της αθλητικής οικογένειας του Αιγάλεω. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από τα εφηβικά τμήματα του Α.Ο. Αιγάλεω και την περίοδο 1976-77 ντεμπουτάρισε στην πρώτη ομάδα, που κέρδισε τον τίτλο στη Β’ Εθνική κατηγορία. Συνέχισε στο «Σίτι» όλη την επόμενη τετραετία (2 χρονιές στην Α’ Εθνική και ισάριθμες στη Β’ κατηγορία). Συνολικά με το Αιγάλεω πήρε μέρος σε 105 επίσημα παιχνίδια και πέτυχε 6 γκολ. Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση στην Α' Εθνική κατηγορία ήταν στην "πρεμιέρα" του πρωταθλήματος 1977-78, στην εντός έδρας νίκη 1-0 του Αιγάλεω επί του Άρη Θεσσαλονίκης (Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 1977).