Δημαράς Γιάννης (δημοσιογράφος)

Δημοσιογραφία, Πολιτική

Ο δημοσιογράφος Γιάννης Δημαράς γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιανουαρίου 1944. Έβγαλε το δημοτικό σχολείο στο Αιγάλεω (έμενε στην οδό Κωνσταντινουπόλεως) και αργότερα φοίτησε στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Επί σειρά ετών (1981-1989) και μαζί με τους συναδέλφους του Κώστα Ρεσβάνη, Γιώργο Λιάνη και Κώστα Χαρδαβέλλα, παρουσίαζαν από την κρατική τηλεόραση την πρωτοπόρα δημοσιογραφική εκπομπή με τίτλο Οι Ρεπόρτερς. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ε.Σ.Η.Ε.Α. (1994-96), αθλητής του μπάσκετ (διεθνής στην Εθνική Ομάδα Ενόπλων) και βουλευτής (ιδρυτικό μέλος ΔΗ.Κ.ΚΙ., ΠΑ.ΣΟ.Κ.) με πλούσια κοινοβουλευτική δραστηριότητα, κατά το χρονικό διάστημα 1996-2009. Το2006 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων. Συνέγραψε, μεταξύ άλλων έργων, το βιβλίο με τίτλο Εμπρός στον έτσι που χάραξε ο τέτοιος (1981).

Διαμάντη Λίτσα

Τέχνες/Γράμματα, λαϊκό τραγούδι.

Η λαϊκή ερμηνεύτρια Λίτσα Διαμάντη (γεννημένη Ευαγγελία Κοσμίδου) ήρθε στον κόσμο στον Κολωνό, στις 4 Απριλίου 1949. Όταν ήταν τεσσάρων ετών η οικογένειά της μετακόμισε στο Αιγάλεω, όπου και πήγε σχολείο. Μόλις 6 ετών τραγούδησε για πρώτη φορά μπροστά σε κοινό κατά τη διάρκεια οικογενειακής συνεστίασης. Έμαθε ακορντεόν από τα οκτώ της χρόνια, ενώ στα 13 της έβγαλε τον πρώτο δίσκο. Το 1965 σημείωσε την πρώτη μεγάλη της επιτυχία, ερμηνεύοντας τις "Συννεφιές" του Γιώργου Μητσάκη. Έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς συνθέτες και άλλους καλλιτέχνες, επί δεκαετίες.

Το Αιγάλεω σε Κατοχή-Αντίσταση-Δεκέμβριο '44

Εφημ. 'Ελευθερία' (9.9.1944)

Ιστορία της πόλης, Κατοχή, Εθνική Αντίσταση, Δεκέμβριος 1944.

Το Αιγάλεω στην κατοχή.

Το Αιγάλεω του 1940 ήταν μία εργατούπολη περίπου 18.000 ψυχών. Κατά τη διάρκεια της γερμανοϊταλικής κατοχής (Απρίλιος 1941-Οκτώβριος 1944) τουλάχιστον 1.600-1.700 Αιγαλιώτες έχασαν τη ζωή τους από διάφορες αιτίες (κακουχίες, ασθένειες, πείνα, εκτελέσεις και εν ψυχρώ δολοφονίες από τα κατοχικά στρατεύματα) κάτι που σημαίνει ότι χάθηκε σχεδόν το 10% του πληθυσμού της πόλης μας, ένας βαρύτατος φόρος αίματος. Μεγάλο μέρος των κατοίκων του Αιγάλεω ήταν προσφυγικής καταγωγής, με κεντρώο – φιλελεύθερο πολιτικό προσανατολισμό, ενώ η πλειονότητα των εργαζομένων στο Πυριτιδοποιείο και σε άλλα εργοστάσια της περιοχής, «έκλινε» σαφώς προς τα αριστερά. Κατά συνέπεια, η έκκληση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (Ε.Α.Μ.) το Σεπτέμβριο του 1941 για πάνδημη συμμετοχή στον αντιστασιακό αγώνα, βρήκε εδώ μεγάλη απήχηση.

Θερμιώτες του Αιγάλεω

Το έμβλημα του Διαγόρα Δρυοπιδέων Αιγάλεω

Αθλητισμός, κοινωνία, ιστορία της πόλης, επαγγελματική ζωή.

(Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές, ομοιογενείς και εργατικές πληθυσμιακές ομάδες που εδώ και πολλές δεκαετίες διαβιούν στην πόλη του Αιγάλεω είναι εκείνη που έλκει την καταγωγή της από το νησί Κύθνος των Κυκλάδων, γνωστό από την αρχαιότητα ως «Δρυοπίς» και στα νεώτερα χρόνια σαν «Θερμιά». Οι «Θερμιώτες» λοιπόν, άνθρωποι ικανοί, αλληλέγγυοι και στην πλειοψηφία τους πετυχημένοι εργατοτεχνίτες, έχουν συνεισφέρει τα μέγιστα στην οικονομική, επαγγελματική αλλά και την κοινωνική ζωή του τόπου μας. 

Διονυσόπουλος Βασίλης

Αθλητισμός, Τέχνες/Γράμματα, πολιτισμός.

(Του Νίκου Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Ο Βασίλης Διονυσόπουλος, που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956 είναι πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα και εικαστικός καλλιτέχνης (ζωγράφος, γλύπτης και χαράκτης). Απόφοιτος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (1981), όπου είχε καθηγητές τους Γεώργιο Μαυροειδή και Ελευθέριο Κανακάκι, ενώ μαθήματα σχεδίου έλαβε από το χαράκτη Βασίλη Παντελάκη. Από το 1987 έως το 2007 πραγματοποίησε επτά ατομικές εκθέσεις έργων του, παράλληλα δε συμμετείχε σε πολλές ομαδικές. Το 2001-2002 δίδαξε σχέδιο στο ΤΕΙ Αθήνας, ενώ κατά καιρούς έκανε το ίδιο για διάφορες σχολές και εργαστήρια. 

Επίτιμοι δημότες του Αιγάλεω

Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης
(εντός του άλσους Αιγάλεω)

[Τέχνες/Γράμματα, Πολιτισμός, Ιστορία της πόλης του Αιγάλεω]

Τέσσερις σπουδαίες προσωπικότητες (τρεις  Έλληνες και ένας Ελληνοκύπριος) τιμούν την πόλη μας με την ανάδειξή τους ως επί τιμή δημοτών της. Πρόκειται για τον κορυφαίο δραματουργό και σκηνοθέτη Αλέξη Μινωτή (Χανιά Κρήτης, 8 Αυγούστου 1990 - Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 1990), τον βραβευμένο ποιητή και στρατευμένο αγωνιστή της Αριστεράς Γιάννη Ρίτσο (Μονεμβασιά Λακωνίας, 1η Μαΐου 1909 - Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 1990), τον εξέχοντα μουσικοσυνθέτη και πολιτικό Μίκη Θεοδωράκη (Χίος, 29 Ιουλίου 1925 - Αθήνα, 2 Σεπτεμβρίου 2021) και τον Κύπριο ιατρό, μαχητή της Ε.Ο.Κ.Α. και σοσιαλιστή πολιτευτή Βάσο Λυσσαρίδη (Πάνω Λεύκαρα Λάρνακας, 13 Μαΐου 1920 - Άγιοι Ομολογητές Λευκωσίας, 26 Απριλίου 2021). Όλοι οι ανωτέρω προτάθηκαν και έλαβαν το χρίσμα του επίτιμου δημότη Αιγάλεω με ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της πόλης μας.

Γνωρίζουμε τον Κλεισθένη...

Ιστορία της πόλης, σύμβολα, Δήμος Αιγάλεω.

Γνωρίζουμε αρκετά καλά τον άνθρωπο που η μορφή του αποτελεί έμβλημα της πόλης μας; 

Ο Κλεισθένης (του Αλκμεωνίδου) ο Αθηναίος (γεν. 570 π.Χ.) υπήρξε Αθηναίος πολιτικός Θεωρείται ο «πατέρας» της δημοκρατίας – διασταλτικά: της τοπικής αυτοδιοίκησης- αφού από το 508-507 π.Χ. έθεσε τις βάσεις για τη δημοκρατική μεταρρύθμιση της Πόλης-Κράτους των Αθηνών. Καθώς αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες στον πολιτικό-δημόσιο βίο του, με αποτέλεσμα να εξοριστεί ουκ ολίγες φορές από τους τυράννους της πόλης (Πεισιστρατίδες), ηγήθηκε μεταρρυθμιστικής κίνησης με σκοπό την επίτευξη ενός πιο δίκαιου συστήματος διακυβέρνησης, που αποτέλεσε τη βάση για το σημερινό δημοκρατικό πολίτευμα.  

Προσκοπισμός στο Αιγάλεω

"Αιγάλεω παλιά και σήμερα"
(απόσπασμα από εργασία μαθητών 1ου Γυμνασίου Αιγάλεω)

Ιωάννης Περικλάκης – Δόλωμας (συνέντευξη στην Αθηνά Δασκαλάκη, 23/02/2007)

"Ο προσκοπισμός στο Αιγάλεω άρχισε να λειτουργεί το 1945 και τότε υπαγόμεθα στην Διοίκηση της Τοπικής Εφορίας Προσκόπων Νικαίας. Φτιάξαμε λοιπόν δυο ομάδες, φτιάξανε δηλαδή οι παλιότεροι γιατί εγώ στον προσκοπισμό μπήκα το ’55 και άρχισαν να λειτουργούν. Φυσικά τα ρούχα ήταν του στρατού ή κάτι παλιά που τα είχαν οι πατεράδες και τα κόβανε τα πατζάκια. Πολύ φτωχικά. 

Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο (Δ.Α.Κ.) Αιγάλεω

 

Βετεράνοι του Αιγάλεω (ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π.) στον αγωνιστικό χώρο
του Δ.Α.Κ. Αιγάλεω "Εύα Χριστοδούλου"

ΑΘλητισμός.

Το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Αιγάλεω (πρώην Εθνικό Αθλητικό Κέντρο) και σήμερα "Δ.Α.Κ. Αιγάλεω Εύα Χριστοδούλου" είναι το μοναδικό αθλητικό στάδιο που έχει ποτέ κατασκευαστεί στην πόλη. Επίσης, είναι το πρώτο που θεμελιώθηκε (1979) σε ολόκληρη τη Δυτική Αθήνα. Η κατασκευή του αναγγέλθηκε στις 25 Ιουλίου 1978 από τον τότε Γ.Γ. Αθλητισμού κ. Παπακωνσταντίνου και τον πρόεδρο της Ε.Π.Σ. Αθηνών, αείμνηστο Κώστα Τριβέλλα. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1980. 

Άλσος & Δημαρχείο του Αιγάλεω

Το έμβλημα του Δήμου Αιγάλεω

Ιστορία της πόλης, πολιτική, περιβάλλον.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Το δημοτικό άλσος Αιγάλεω αποτελεί τον σημαντικότερο πνεύμονα πρασίνου - "ανάσας" για την πόλη μας και έναν από τους κυριότερους δενδρότοπους στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Αθήνας. Εντός του χώρου του φιλοξενούνται σε τακτική βάση διάφορες εκδηλώσεις (Κούλουμα, καρναβάλι κλπ) ενώ πραγματοποιούνται έκθεση και παρουσιάσεις βιβλίων ή/και έργων τέχνης, προϊόντων, παραστάσεις της ετήσιας Πολιτιστικής Διαδρομής, η καθιερωμένη Ανθοκομική έκθεση κλπ

Δήμαρχοι, διορισμένοι στο Αιγάλεω.

Εφημερίδα 'Εθνος (23.11.1939)

Πολιτική, κοινωνία, ιστορία της πόλης.

Η (αρχικά πολύ ολιγάριθμη) Κοινότητα Αιγάλεω (Κοινότης Νέων Κυδωνιών ή Πυριτιδοποιείον) δημιουργήθηκε άτυπα το 1920. Από το 1923, όμως, που άρχισαν να συρρέουν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες της Μικρασίας, ο πληθυσμός της σταδιακά αυξανόταν, με αποτέλεσμα τον Ιανουάριο του 1934 (ΦΕΚ 14/Τεύχος Β’/29-1-1934) να συσταθεί επίσημα η αυτόνομη Κοινότητα Αιγάλεω. Σε αυτήν, όπως και στον μετέπειτα Δήμο Αιγάλεω, εκτός των εκλεγμένων υπήρξαν και διορισμένοι δήμαρχοι (π.χ. υπηρεσιακοί, κ.α.) Σε αρκετές περιπτώσεις ως δήμαρχοι, για μικρό ή και για πολύ μεγαλύτερο διάστημα, σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ή λόγω συνταγματικών εκτροπών, υπηρέτησαν εννέα (9) διαφορετικά πρόσωπα. Επί επτά συνεχόμενα έτη (1967-1974) ο Αιγαλιώτης πολιτευτής Ορφέας Τζανετόπουλος (διεκδικητής του τοπικού δημαρχιακού θώκου από το ξεκίνημα της δεκαετίας του ’60) ήταν διορισμένος -από τη δικτατορία της 21^ης Απριλίου- δήμαρχος του Αιγάλεω. 

Δημοτικές Εκλογές στο Αιγάλεω.

Δημοτικό Συμβούλιο στο Αιγάλεω (Αίθουσα "Δημ. Τρέπας")

Πολιτική.

Η Κοινότητα Αιγάλεω (αρχικά Κοινότης Νέων Κυδωνιών ή Πυριτιδοποιείον) δημιουργήθηκε άτυπα το 1920, περιλαμβάνοντας κυρίως εργάτες και λοιπούς εργαζόμενους του τοπικού εργοστασίου κατασκευής πυρίτιδας (λαϊκιστί: Μπαρουτάδικον), η πλειονότητα των οποίων διέμενε σε έναν μικρό οικισμό έναντι της σημερινής κεντρικής εισόδου του δημοτικού άλσους, επί της Ιεράς Οδού. Επίσης στην περιοχή διέμεναν και ορισμένοι αγρότες που απασχολούνταν στα κτήματα του Βοτανικού, όπως και εργάτες οι οποίοι δούλευαν στα πολλά «καμίνια» που υπήρχαν. Από το 1923, που άρχισαν να συρρέουν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες της Μικρασίας, ο πληθυσμός σταδιακά αυξανόταν, με αποτέλεσμα τον Ιανουάριο του 1934 (ΦΕΚ 14/Τεύχος Β’/29-1-1934) να συσταθεί επίσημα η αυτόνομη Κοινότητα Αιγάλεω, που έτσι αποσπάστηκε από το Δήμο Αιγάλεω, όπου ανήκε έως τότε.

Δήμαρχοι και επικεφαλής Δημοτικών Συμβουλίων του Αιγάλεω

Δήμαρχοι κλπ παράγοντες του Αιγάλεω (2017)

Πολιτική.

Οι δήμαρχοι της πόλης μας, από την ίδρυσή της ως Κοινότητα μέχρι σήμερα, αποτυπώνονται στον παρακάτω κατάλογο. 

Κοινότητα & Δήμος Αιγάλεω

Ιστορία.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ο Δήμος Αιγάλεω (αρχικά Κοινότητα) που ανήκει στην Περιφέρεια Αττικής, έχει πληθυσμό περίπου 66.000 (σύμφωνα με την Απογραφή του 2021) και έκταση 6.500 τ. χλμ. Προϋπήρξε ως Κοινότητα Νέων Κυδωνιών (1920 - 1941) που μέχρι το 1933 υπάγονταν στο Δήμο Αθηναίων. Συνορεύει με τους εξής 6 Δήμους: Αθηναίων, Περιστερίου, Χαϊδαρίου, Αγίας Βαρβάρας, Νίκαιας-Αγ. Ιωάννη Ρέντη και Μοσχάτου-Ταύρου.