Ευεργέτες του Αιγάλεω – αιώνια η μνήμη!

Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός.

Ιστορία της πόλης, γερμανικές θηριωδίες στην Ελλάδα, Άγιος Γεώργιος.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες που υπήρξαν από κατοίκους του Αιγάλεω κατά την αποφράδα 29^η Σεπτεμβρίου 1944, το μέγεθος της γερμανικής θηριωδίας περιορίστηκε λόγω της εμπλοκής δύο τουλάχιστον προσώπων, που με την παρέμβασή τους κατάφεραν να πείσουν τον επικεφαλής Γερμανό σωματάρχη να σταματήσει το εγκληματικό του έργο. Ο ένας εξ’ αυτών ήταν ο επιβλητικός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Δημήτριος Παπανδρέου – «Δαμασκηνός» (Δορβιτσιά Ναυπακτίας, 3 Μαρτίου 1891 – Αθήνα, 20 Μαΐου 1949) ο οποίος φέρεται να ικέτεψε το διοικητή του γερμανικού τάγματος με τη φράση «Έλεος, φτάνει πια!!!» υψώνοντας παράλληλα το σταυρό που κρατούσε στα χέρια του.

Εξωμανίδης Δημήτρης

Ο Μήτσος Εξωμανίδης με τον Τάκη Κατσικογιάννη
στις 11.9.2024

Αθλητισμός.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Γεννημένος στις 10 Αυγούστου του 1938, ο προικισμένος από τη φύση με σπάνιο ποδοσφαιρικό ταλέντο, αλλά και με πηγαίο χιούμορ Δημήτρης Εξωμανίδης, διακρίθηκε αρχικά ως επιθετικός ποδοσφαιριστής με τη φανέλα του Βύζαντα Μεγάρων (Β' Εθνική) από όπου, το καλοκαίρι του 1962 πήρε μετεγγραφή για το Αιγάλεω και την Α΄ Εθνική. Αποτελεί μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες στην ιστορία της μεγάλης κατηγορίας, καθώς έπαιξε σε αυτήν για 10 περιόδους με τα χρώματα του Αιγάλεω, φτάνοντας τις 212 συμμετοχές και σκοράροντας 43 φορές. Ακόμη, έχει πετύχει 16 γκολ στο Κύπελλο, ενώ την περίοδο 1964-65 αναδείχθηκε με το Αιγάλεω πρωταθλητής Β΄Εθνικής, σκοράροντας ακόμη 11 φορές.

Επίτιμοι δημότες του Αιγάλεω

Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης
(εντός του άλσους Αιγάλεω)

[Τέχνες/Γράμματα, Πολιτισμός, Ιστορία της πόλης του Αιγάλεω]

Τέσσερις σπουδαίες προσωπικότητες (τρεις  Έλληνες και ένας Ελληνοκύπριος) τιμούν την πόλη μας με την ανάδειξή τους ως επί τιμή δημοτών της. Πρόκειται για τον κορυφαίο δραματουργό και σκηνοθέτη Αλέξη Μινωτή (Χανιά Κρήτης, 8 Αυγούστου 1990 - Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 1990), τον βραβευμένο ποιητή και στρατευμένο αγωνιστή της Αριστεράς Γιάννη Ρίτσο (Μονεμβασιά Λακωνίας, 1η Μαΐου 1909 - Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 1990), τον εξέχοντα μουσικοσυνθέτη και πολιτικό Μίκη Θεοδωράκη (Χίος, 29 Ιουλίου 1925 - Αθήνα, 2 Σεπτεμβρίου 2021) και τον Κύπριο ιατρό, μαχητή της Ε.Ο.Κ.Α. και σοσιαλιστή πολιτευτή Βάσο Λυσσαρίδη (Πάνω Λεύκαρα Λάρνακας, 13 Μαΐου 1920 - Άγιοι Ομολογητές Λευκωσίας, 26 Απριλίου 2021). Όλοι οι ανωτέρω προτάθηκαν και έλαβαν το χρίσμα του επίτιμου δημότη Αιγάλεω με ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου της πόλης μας.

Δημοτικές Εκλογές στο Αιγάλεω.

Δημοτικό Συμβούλιο στο Αιγάλεω (Αίθουσα "Δημ. Τρέπας")

Πολιτική.

Η Κοινότητα Αιγάλεω (αρχικά Κοινότης Νέων Κυδωνιών ή Πυριτιδοποιείον) δημιουργήθηκε άτυπα το 1920, περιλαμβάνοντας κυρίως εργάτες και λοιπούς εργαζόμενους του τοπικού εργοστασίου κατασκευής πυρίτιδας (λαϊκιστί: Μπαρουτάδικον), η πλειονότητα των οποίων διέμενε σε έναν μικρό οικισμό έναντι της σημερινής κεντρικής εισόδου του δημοτικού άλσους, επί της Ιεράς Οδού. Επίσης στην περιοχή διέμεναν και ορισμένοι αγρότες που απασχολούνταν στα κτήματα του Βοτανικού, όπως και εργάτες οι οποίοι δούλευαν στα πολλά «καμίνια» που υπήρχαν. Από το 1923, που άρχισαν να συρρέουν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες της Μικρασίας, ο πληθυσμός σταδιακά αυξανόταν, με αποτέλεσμα τον Ιανουάριο του 1934 (ΦΕΚ 14/Τεύχος Β’/29-1-1934) να συσταθεί επίσημα η αυτόνομη Κοινότητα Αιγάλεω, που έτσι αποσπάστηκε από το Δήμο Αιγάλεω, όπου ανήκε έως τότε.