Κέντρα (Λαϊκά) του Αιγάλεω

Μία Νύχτα στο Αιγάλεω
(έργο του Bost)

Το Αιγάλεω αποτέλεσε, για πολλές δεκαετίες, μία από τις γνωστότερες περιοχές όπου «άνθισε» το λαϊκό τραγούδι, αφού στην πόλη μας λειτούργησαν άπειρα κέντρα διασκέδασης στα οποία μεγαλούργησαν γνωστοί καλλιτέχνες του «πάλκου», συνθέτες και στιχουργοί. Το πρώτο μεγάλο λαϊκό στέκι που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’50 ήταν του (Αντώνη) «Βλάχου» επί της Ιεράς Οδού, έναντι του σημερινού κτιρίου του Ο.Τ.Ε. (κατά άλλη εκδοχή έναντι του πρώην αναψυκτηρίου Ερμής). Μεγάλες πιένες γνώρισαν, ακόμη, τα «Σου Μου» των αδελφών Φιλιππάτου (Ι. Οδός 160), «Κολοκοτρώνης» (Ι. Οδός 172), «Πηγαδάκι» (Ι. Οδός & Σαράντα Εκκλησιών, σήμερα Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Μέριμνα), «Ζήρος» (λεωφόρος Θηβών, έναντι τέως 1ου Γυμνασίου Αιγάλεω), «Βρανάς» (στην Ι. Οδό και μετά τον Κηφισό δεξιά, πηγαίνοντας προς Αθήνα) και φυσικά ο περίφημος «Κήπος του Αλλάχ» (σε τρεις διαφορετικές διευθύνσεις) του Μικρασιάτη Χαράλαμπου Πουλόγλου («Πουλέα»), όπου πραγματοποίησαν σπουδαίες εμφανίσεις δεκάδες καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Γιώργος Ζαμπέτας κ.α.

Με τον τίτλο του εμπνευσμένο από την ομώνυμη κινηματογραφικήταινία του Μεσοπόλεμου ο Κήπος του Αλλάχ υπήρξε ένα από τα πλέον εμβληματικά κέντρα της λαϊκής μουσικής, πασίγνωστο σε ολόκληρη την Ελλάδα. Η αρχική έδρα του (στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 1950 και πιο συγκεκριμένα το Νοέμβριο 1953) ήταν επί της Λεωφόρου Θηβών 386 (& Κουντουριώτη), όπου σήμερα λειτουργεί αίθουσα παιχνιδιών (μπιλιάρδο κλπ). Αργότερα μετακόμισε (ως «Θερινός Κήπος του Αλλάχ») στο σημείο που τώρα στεγάζεται η Διεύθυνση Β-Βάθμιας Εκπαίδευσης (πλησίον του παλαιού Ταχυδρομείου). Η τρίτη κατά σειρά έδρα του «Κήπου» (πάντα επί της Θηβών), ήταν στο σημερινό κατάστημα Τσινόπουλου, απέναντι από τις εγκαταστάσεις του 1^ου Γυμνασίου Αιγάλεω.