Πάτσης Χρήστος

Ο Χρήστος Πάτσης (ακριβώς στη μέση των καθιστών)
με τους συμπαίκτες του στο Αιγάλεω (1980-81)

Αθλητισμός

Ο Χρήστος Πάτσης (γεν. στο Περιστέρι, στις 10 Φεβρουαρίου 1955) είναι παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν κυρίως στην επίθεση, καθώς και στέλεχος της Μικτής Αθηνών (1975). Πήρε το όνομα Χρήστος, στη μνήμη του ήρωα της Ε.Π.Ο.Ν, θείου του, τον οποίο εκτέλεσαν σε ηλικία μόλις 17 ετών οι κατακτητές στο μπλόκο της Κοκκινιάς (17 Αυγούστου 1944). Από πολύ νωρίς φάνηκε η μεγάλη του αγάπη για τον αθλητισμό και έτσι στα 9 του μόλις χρόνια είχε ήδη Αθλητικό Δελτίο στον Εθνικό Περιστερίου, μία ομάδα η οποία το 1967 συγχωνεύτηκε -υποχρεωτικά- με τον Ταξιάρχη και τη Θύελλα Περιστερίου, προς δημιουργία του Α.Ο. Περιστερίου. Στον Α.Ο.Π. ο Χρήστος είχε αλματώδη εξέλιξη. Με γερό σκαρί και καλό μπόι για την εποχή (1,77 μ.), δυνατό δεξί πόδι, μεγάλο άλμα και πείσμα στο παιχνίδι του, ξεχώρισε παίζοντας στην επίθεση. Το καλοκαίρι του 1973 ο Μίλτος Παπαποστόλου τον ήθελε στο σπουδαίο Αιγάλεω, όμως τελικά ο Πάτσης υπέγραψε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς (που επίσης έπαιζε στην Α' Εθνική της σεζόν 1973-74), αφήνοντας άριστες εντυπώσεις. 

Στην Εθνική Ερασιτεχνών, όρθιος πρώτος δεξιά
(στάδιο Νέας Σμύρνης)

Κλήθηκε στην Εθνική Ερασιτεχνών, ενώ συμμετείχε σε προπονήσεις και φιλικά παιχνίδια με την Εθνική Ενόπλων. Το 1979 ανακηρύχθηκε πρωταθλητής του Νοτίου Ομίλου της Β΄ Εθνικής με τον Ατρόμητο Περιστερίου (όπου και αγωνίστηκε με επιτυχία επί σειρά ετών) και το καλοκαίρι του ίδιου έτους υπέγραψε συμβόλαιο στον Εθνικό Αστέρα Καισαριανής, για να  αγωνισθεί σαν αμυντικός μέσος. Επόμενος σταθμός του ήταν το Αιγάλεω (περίοδος 1980-81), τη χρονιά του διαβόητου «μπαράζ» με τη Ρόδο στην Κρήτη. Παρότι ο ίδιος ξεκίνησε με 2 γκολ, στη νικηφόρα «πρεμιέρα» (2-0) με αντίπαλο τον Ηλυσιακό στου Ζωγράφου και παρότι πάντα στα δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια του ανέθεταν να «βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά», δεν βρήκε θέση βασικού από τον Ανδρέα Σταματιάδη, με την αστήρικτη δικαιολογία πως δεν ήταν... Αιγαλιώτης. Κι όμως, ο φίλαθλος κόσμος τον αγαπούσε πολύ και τον επευφημούσε με την ιαχή «Πάτση, Πάτση, όρμα σαν... Απάτσι !!!» 

Το καλοκαίρι του 1981 επέστρεψε στον Ατρόμητο, όπου και ολοκλήρωσε την επαγγελματική καριέρα του σε ηλικία μόλις 27 ετών (1982). Αργότερα, ωστόσο, βοήθησε την ομάδα της γειτονιάς του (κατοικεί μόνιμα στην πόλη μας) το Ζέφυρο Αιγάλεω (τρίτος από αριστερά στους όρθιους) στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών.