Αθλητισμός
Ο Δαυίδ Μαύρος (Κεχριές Εύβοιας, 8 Μαΐου 1955 – 12 Σεπτεμβρίου 2024) ήταν ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου, προπονητής και διοικητικός παράγοντας. Διετέλεσε πρόεδρος στον Ακράτητο Άνω Λιοσίων. Ο Μαύρος ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία σε μικρή ηλικία με την ομάδα του Ακράτητου όπου σε ηλικία 14 ετών έκανε ντεμπούτο στην αναμέτρηση της Β' ΕΠΣΑ μεταξύ του Ακράτητου και του Φοίνικα Καλλιθέας. Παρέμεινε στην ομάδα για 10 χρόνια και εν συνεχεία μεταπήδησε στον Ηλυσιακό, όπου έπαιξε τρεις συνεχόμενες χρονιές (από το 1979-80 έως και το 1981-82), στη Β΄ Εθνική αναδεικνυόμενος και τις τρεις πρώτος σε συμμετοχές της ομάδας αυτής (συνολικά 103 παρουσίες σε αγώνες πρωταθλήματος). Το καλοκαίρι του 1982 και ακριβώς την τελευταία ημέρα των μετεγγραφών (31 Ιουλίου) αποκτήθηκε από το Αιγάλεω, το οποίο αναζητούσε έναν δυναμικό παίκτη για τη θέση του ανασταλτικού χαφ ύστερα από την αποχώρηση του Φραγκίσκου Μαρτίνου.
Κατέκτησε τον τίτλο του Νότιου Ομίλου της Β΄ Εθνικής και συμμετείχε σε αγώνες της Α΄ Εθνικής με το Αιγάλεω, την επόμενη διετία. Την άνοιξη του 1984 ο Μαύρος συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του Π.Α.Ο., αλλά ένας τραυματισμός του στους χιαστούς συνδέσμους είχε σαν αποτέλεσμα να μην ολοκληρωθεί η μετεγγραφή του. Λέγεται ότι ο τότε πρόεδρος του Παναθηναϊκού Γιώργος Βαρδινογιάννης, εκτιμώντας το χαρακτήρα του παίκτη, του χάρισε τη χρηματική προκαταβολή που του είχε δώσει, όταν ο Μαύρος τον επισκέφτηκε στο γραφείο του για να του την επιστρέψει. Στην ομάδα της πόλης μας έμεινε μέχρι και το καλοκαίρι του 1989 (μεσολάβησαν 6 μήνες που αγωνίστηκε στον "Ελληνοαμερικανικό" σύλλογο ομογενών στις Η.Π.Α. και ακόμη 6 μήνες που έπαιξε στον Παναιγιάλειο), συμπληρώνοντας 151 συμμετοχές και 14 τέρματα. Ακολούθως μεταπήδησε στον Ακράτητο με τον οποίο αγωνίστηκε στη Δ' Εθνική για τέσσερις συνεχόμενες περιόδους (1989-1993) ενώ τη τελευταία σαιζόν είχε το ρόλο του παίκτη και προπονητή για δύο μήνες στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος σε ηλικία 37 ετών. Τελικά έκλεισε την καριέρα του στον Εθνικό Πανοράματος Φυλής, ως παίκτης-προπονητής. Διακρινόταν για το παθιασμένο παιχνίδι του. Τα τελευταία χρόνια ήταν πρόεδρος του Δ.Σ. του συλλόγου των Άνω Λιοσίων ενώ έχει καθίσει και στο πάγκο της ομάδας ως προπονητής για 3 συνεχόμενες περιόδους 2006-2009 όταν ο Ακράτητος αγωνίζονταν στη Δ' Εθνική. Ο γιος του, Γιώργος Μαύρος έγινε επίσης ποδοσφαιριστής και αργότερα προπονητής ποδοσφαίρου κατακτώντας το πρωτάθλημα Δυτικής Αττικής με τον Ακράτητο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου