Αλαφογιάννης Δημήτρης

Ο Αλαφογιάννης "καπακώνει" τη μπάλα προ του αείμνηστου
Μήτσου Μαυρική σε παιχνίδι Αιγάλεω - Πανιωνίου (1983-84)
Στο στιγμιότυπο διακρίνονται επίσης, οι  Στέφανος Παπαθεοδώρου,
Μήτσος Πηγαδίτης, Θανάσης Εμμανουήλ, Βένος Βαλαχάς κ.α.

Αθλητισμός

Ο βετεράνος διεθνής τερματοφύλακας Δημήτρης Αλαφογιάννης γεννήθηκε στη Ρώμη το 1960, από Έλληνα (Περιστεριώτη) πατέρα και Ιταλίδα μητέρα. Με πολύ σημαντική συνεισφορά στην ομάδα της πόλης μας στα μέσα της δεκαετίας του 1980, διατηρεί έκτοτε πολύ ισχυρούς δεσμούς στην τοπική μας κοινωνία, που δεν περιορίζονται μόνο στα επαγγελματικά (συνεργάστηκε κατά το παρελθόν σε επιχείρηση εστίασης με τους αδελφούς Μανδραφλή). Άλλωστε η κόρη του (έχει δύο παιδιά, το άλλο είναι αγόρι, που ακολουθεί τα βήματά του) είναι Αιγαλιώτισα, στο Αιγάλεω κατοικεί και ο ίδιος, έχοντας πολλούς αγαπημένους φίλους.

Από μικρός έδειξε ότι θα είχε έφεση τόσο στον αθλητισμό, όσο επίσης τον ενδιέφεραν οι γνώσεις και η συμμετοχή στα κοινά. Μεγαλωμένος στη Ρώμη, που λατρεύει (θήτευσε ως νεαρός γκολκίπερ στις Ακαδημίες της Ρόμα, αποκτώντας πλούσια αθλητική υποδομή και σπουδαίες βάσεις) και με οικογενειακό περιβάλλον ανθρώπων που διέθεταν κουλτούρα και κοινωνικές ευαισθησίες, ήταν ένα ψηλό (1,85 μ.) και γυμνασμένο παιδί, που δεν περνούσε απαρατήρητο.

Με τον μεγάλο Ντίνο Τζοφ.

Στα 16 του χρόνια ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Α.Ε.Κ. και εντάχθηκε σε μία ιδιαίτερη γενιά παικτών της «Ένωσης». Ήταν όλα εκείνα τα ταλέντα που αναδείχθηκαν χάρις στο οξυδερκές βλέμμα του Δρ. Φράντιτσεκ Φάντροκ, του ανθρώπου που επί προεδρίας Λουκά Μπάρλου, δημιούργησαν τη σπουδαία ΑΕΚ της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης. Μαζί με Μανωλά, Γεωργαμλή, Βλάχο, Οικονομόπουλο, Στυλιανόπουλο κ.α. ο Αλαφογιάννης ανήκε σε ένα ελπιδοφόρο σύνολο, που έδειχνε από νωρίς ότι θα άφηνε γερό «αχνάρι» στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το 1979 ο «Αλαφό» (όπως τον φωνάζαμε στο Αιγάλεω) έγινε επαγγελματίας και εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της Α.Ε.Κ.

Όμως ο Δημήτρης Αλαφογιάννης δεν πέτυχε να καθιερωθεί στο σύλλογο της Νέας Φιλαδέλφειας, παρά τις εξαιρετικές του εμφανίσεις στους αγώνες προετοιμασίας, αλλά και τα κολακευτικά σχόλια που εισέπραττε για την αξία του από πολύ πιο έμπειρους γκολκίπερ όπως ο Νίκος Χρηστίδης και ο Λάκης Στεργιούδας. Οφείλει πολλά, άλλωστε, στο σπουδαίο «εργάτη» της Α.Ε.Κ., τον αείμνηστο Στέλιο Σεραφείδη, ο οποίος τον κατεύθυνε ιδανικά στο ξεκίνημα της επαγγελματικής του καριέρας στην Ελλάδα. Αφού έπαιξε από μία χρονιά (ως δανεικός) σε Ατρόμητο Αθηνών και Βύζαντα Μεγάρων (Β’ Εθνικής) το καλοκαίρι του 1983 υπέγραψε στο Αιγάλεω, με την ευκαιρία να αναδειχθεί ως βασικός γκολκίπερ στο Επαγγελματικό Πρωτάθλημα.

Ο Αλαφογιάννης αποκρούει εξ' επαφής, σε σουτ του Χατζηπαναγή.
(σχέδιο του γράφοντα)

Μετά την επιτυχημένη διετία του στο «Σίτι» (1983-84 και 1984-85) όπου ήταν τρίτος αρχηγός της ομάδας και με παράλληλη δράση ως συνδικαλιστής του Π.Σ.Α.Π. (συμμετείχε, μεταξύ άλλων, σε νομοπαρασκευαστικές επιτροπές του συνδέσμου) ο Αλαφογιάννης δοκίμασε την τύχη του στις Η.Π.Α. με το σύλλογο των Greek Americans της Νέας Υόρκης και αμέσως μετά στην Κύπρο, με τον Α.Π.Ο. Πάφου. Επιστρέφοντας εδώ, συνέχισε την καριέρα του στην Κόρινθο, στον Εθνικό Πειραιώς (με τον οποίο αναδείχτηκε κορυφαίος τερματοφύλακας της Α’ Εθνικής το 1990-91 και τον ζήτησε ο Ολυμπιακός), στην Προοδευτική και στην Ηλιούπολη. Είναι πολλές φορές διεθνής με τις Εθνικές Ομάδες Νέων και Ελπίδων, ενώ ο αδελφός του εργάζεται στο τεχνικό επιτελείο της Ουντινέζε. Με επαγγελματικές υποχρεώσεις εκτός ποδοσφαίρου που τον υποχρεώνουν να ταξιδεύει πολύ συχνά εκτός Ελλάδας, ο Δημήτρης Αλαφογιάννης παραμένει ένας ιδιαίτερα καλλιεργημένος άνθρωπος με σφαιρική κουλτούρα και σαφές πολιτικό αισθητήριο, ο οποίος διδάχτηκε (αλλά και πρόσφερε) πολλά, κατά τη διάρκειας της πολυετούς ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας.