Λυκουρίνος Ζαχαρίας (1945-2019)

 

Αθλητισμός.

Ο ακραίος οπισθοφύλακας Ζαχαρίας ("Ζάχος") Λυκουρίνος υπήρξε μία από τις πλέον εξέχουσες προσωπικότητες του ελληνικού ποδοσφαίρου και ένας από τους μεγαλύτερους σε αξία και διάρκεια αθλητές στην ιστορία του Αιγάλεω Α.Ο. Ξεκίνησε και ολοκλήρωσε την 15ετή του καριέρα σε μια και μοναδική ομάδα, το Αιγάλεω, το οποίο υπηρέτησε, παρά τις αντιξοότητες και το τραγικό χτύπημα της μοίρας, που υπέστη, με πίστη και συνέπεια.Γεννημένος στις 5 Φεβρουαρίου 1945, έδειξε από νωρίς το μεγάλο του ταλέντο, με αποτέλεσμα σε ηλικία 17 ετών (1962) να είναι στέλεχος της πρώτης ομάδας. Έπαιξε επί 11 χρονιές στην Α΄Εθνική Κατηγορία, λαμβάνοντας μέρος σε συνολικά 224 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, αλλά και σε 39 αγώνες της Β' Εθνικής (3 έτη), ξεπερνώντας δηλαδή τις 260 συμμετοχές στις δυο εθνικές κατηγορίες. Χρίστηκε μια φορά διεθνής, σε παιχνίδι Ελπίδων Ελλάδας-Αυστραλίας, επί τεχνικής ηγεσίας Λάκη Πετρόπουλου.

Χαλκιάς Λάκης

 

Τέχνες/Γράμματα, λαϊκή μουσική.

Ο συνθέτης, τραγουδιστής και οργανοπαίκτης Λάκης Χαλκιάς (γεννημένος Μιχάλης Χαλκιόπουλος στα Ιωάννινα, στις 30 Αυγούστου 1943) είναι ένας πολύ σπουδαίος καλλιτέχνης, προερχόμενος από οικογένεια με παράδοση στη λαϊκή μουσική. Πατέρας του ήταν ο δεξιοτέχνης στο κλαρίνο Τάσος Χαλκιάς (1914-1992) ο οποίος στα 1963 είχε αγοράσει κατοικία στην πόλη μας, προκειμένου να μεταστεγάσει εδώ την οικογένειά του. Ο Χαλκιάς συνεργάστηκε με πλήθος συνθετών όπως οι Γιάννης Παπαϊωάννου, Γιώργος Ζαμπέτας, Γιάννης Μαρκόπουλος, Χρήστος Λεοντής, Χρήστος Νικολόπουλος κ.α. αλλά και με μία σειρά αξιόλογων ερμηνευτών. Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του αποτέλεσε η παρουσίαση στο Ηρώδειο Θέατρο Αθηνών το 2002, του έργου του "2.500 χρόνια ελληνική μουσική, από τον Όμηρο μέχρι σήμερα". Το 2007 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Κ.Κ.Ε.

Νίνου Μαρίκα (1918-1956)

Τέχνες/Γράμματα, λαϊκό τραγούδι.

Η Μαρίκα Νίνου (πραγματικό όνομα: Ευαγγελία Νικολαΐδου) ήταν σπουδαία καλλιτέχνης (ερμηνεύτρια) του λαϊκού πάλκου, που συνέδεσε και εκείνη, όπως και η Ρίτα Αμπατζή, την πορεία της με την πόλη του Αιγάλεω. Γεννημένη στον Καύκασο της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ. το 1918, ήρθε με την οικογένειά της στην Ελλάδα όταν ήταν 10 ετών, ενώ από το 1945 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην πόλη μας. Από τα τέλη του 1947 άρχισε να δίνει παραστάσεις ακροβατικής τέχνης μαζί με το σύζυγό της και το παιδί τους, γνωστοί ως "Ντούο Νίνο και μισό". Ακολούθως στράφηκε στο τραγούδι και συνεργάστηκε με γνωστούς δημιουργούς, όπως με το Βασίλη Τσιτσάνη (κυρίως), το Στέλιο Περπινιάδη κ.α. Πέθανε νεότατη στις 23 Φεβρουαρίου του 1956, μετά από ανίατη ασθένεια και σε ηλικία μόλις 38 ετών.

Ζαγοραίος Σπύρος (1928-2014)

Τέχνες/Γράμματα/λαϊκό τραγούδι.

Ο Σπύρος Ζαγοραίος, ο τόσο ταλαντούχος, παρότι μονόχειρ[*] μουσικός, στιχουργός, ερμηνευτής και οργανοπαίκτης, που μας έχει αφήσει ως παρακαταθήκη δεκάδες λαϊκές επιτυχίες, γεννήθηκε στη Γούβα (Άγιος Αρτέμιος, Παγκρατίου) στις 23 Ιουνίου 1928. Από το 1953 ήρθε και κατοίκησε μόνιμα στο Αιγάλεω και η διεύθυνση διαμονής του ήταν στη διασταύρωση των οδών Αλέξανδρου Παπαναστασίου και Ρήγα Φεραίου. Εκεί, στεγάστηκε το δικό του μαγαζί, που το ονόμασε "Εντελαμαγκέν" (ο τίτλος παραπέμπει στο έργο του "Εντελαμαγκέν ντε Βοτανίκ", 2007) και στο οποίο μεγαλούργησε μέχρι σχεδόν το τέλος της ζωής του. Πέθανε στις 20 Οκτωβρίου 2014 σε ηλικία 86 ετών και ενταφιάστηκε στο Γ' Νεκροταφείο. Ήταν νυμφευμένος από το 1960 με τη σύζυγό του, Ζωή. Εκείνη, τον συντρόφευε στο πάλκο (ως καλλιτεχνικό δίδυμο) από το 1962 και ήταν ο "φύλακας-άγγελός" του, όπως ο ίδιος δήλωσε σε συνέντευξή του. 

Διαμάντη Λίτσα

Τέχνες/Γράμματα, λαϊκό τραγούδι.

Η λαϊκή ερμηνεύτρια Λίτσα Διαμάντη (γεννημένη Ευαγγελία Κοσμίδου) ήρθε στον κόσμο στον Κολωνό, στις 4 Απριλίου 1949. Όταν ήταν τεσσάρων ετών η οικογένειά της μετακόμισε στο Αιγάλεω, όπου και πήγε σχολείο. Μόλις 6 ετών τραγούδησε για πρώτη φορά μπροστά σε κοινό κατά τη διάρκεια οικογενειακής συνεστίασης. Έμαθε ακορντεόν από τα οκτώ της χρόνια, ενώ στα 13 της έβγαλε τον πρώτο δίσκο. Το 1965 σημείωσε την πρώτη μεγάλη της επιτυχία, ερμηνεύοντας τις "Συννεφιές" του Γιώργου Μητσάκη. Έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς συνθέτες και άλλους καλλιτέχνες, επί δεκαετίες.

Αμπατζή Ρίτα (1914-1969)

 

Τέχνες/Γράμματα, λαϊκό τραγούδι, ρεμπέτικο.

Η Ρίτα Αμπατζή, η οποία γεννήθηκε στη Σμύρνη της Ιωνίας το 1914 ήταν Ελληνίδα λαϊκή τραγουδίστρια Μικρασιατικής καταγωγής και πρόσφυξ, μία από τις πλέον σημαντικές ερμηνεύτριες ρεμπέτικων τραγουδιών. Αρχικά διέμεινε με την οικογένειά της στην Κοκκινιά, μετά δε εγκαταστάθηκαν στο Αιγάλεω, στην οδό Μιλτιάδου 2. Τις δεκαετίες του '30 και του '40 διακρίθηκε ως εξαιρετική καλλιτέχνης και συνεργάστηκε με σπουδαίους συνθέτες και άλλους δημιουργούς (Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, Ρούλα Εσκενάζυ κ.α.) Μεταπολεμικά αποσύρθηκε από το τραγούδι και πέθανε πολύ πρόωρα, στις 17 Ιουνίου 1969 και σε ηλικία μόλις 55 ετών, πάσχουσα από ανίατη ασθένεια. Ο θάνατος τη βρήκε σε οικία της οδού Έβρου 4. Ενταφιάσθηκε στο Γ' Νεκροταφείο.

Αντύπας Χρήστος (1931-2001)

 

Αθλητισμός.

Αντύπας: έφυγε πικραμένος[*] που τον αγνόησαν...

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

[Πηγή: Το λήμμα του αθλητή, όπως έχει αναρτηθεί από το γράφοντα, στην ελληνική ΒΠ]

Ο Χρήστος Αντύπας (Αιγάλεω, 25 Δεκεμβρίου 1931 - 19 Απριλίου 2001^[1], ύψος 1.82 μ.) ήταν σπουδαίος τερματοφύλακας του Αιγάλεω Α.Ο., πρωταθλητής της Β΄Εθνικής, αλλά και με πλούσια θητεία τόσο στο μεγάλο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών όσο και στην Α΄ Εθνική Κατηγορία κατά τις δεκαετίες του '50 και '60. Επίσης, ήταν διεθνής με την ομάδα των Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ το φθινόπωρο του 1956 κλήθηκε στην προεθνική ομάδα των αντρών από τον τότε Ομοσπονδιακό προπονητή, Ιταλό Ρίνο Μαρτίνι^[2]. Την ίδια εποχή, η Α.Ε.Κ. προσπάθησε να τον αποκτήσει με διετή αποκλεισμό, καταθέτοντας το δελτίο του στην Ε.Π.Ο.^[3]. Η μνήμη του Χρήστου Αντύπα τιμήθηκε αρκετά χρόνια μετά το θάνατό του, πριν την έναρξη φιλικού αγώνα μεταξύ παλαιμάχων ποδοσφαιριστών Αιγάλεω και Πανιωνίου, την 1η Νοεμβρίου 2016^[4]

Πηγαδίτης Δημήτρης

 

Σχέδιο του συντάκτη.

Αθλητισμός, λαϊκοί ήρωες.

Ο Δημήτρης Πηγαδίτης (ηγέτης και αρχηγός του Αιγάλεω Α.Ο. επί σειρά ετών) αποτελεί μία από τις πλέον εμβληματικές φυσιογνωμίες της ποδοσφαιρικής ιστορίας της πόλης μας, είναι δε πανελλήνια γνωστός ως ένας από τους πιο δεξιοτέχνες ηγετικούς μέσους που αγωνίστηκαν ποτέ στη χώρα. Διέθετε άψογη τεχνική κατάρτιση, ήταν ταχύς, μυώδης και αλτικός, ενώ είχε πολύ δυνατό σουτ όπως και εξαιρετικής ακρίβειας μακρινή μεταβίβαση. Επιπλέον ήταν "σπεσιαλίστας" στις εκτελέσεις κόρνερ, φάουλ και πέναλτι με το "γλυκό" αριστερό του πόδι, εμπνέοντας τα ανάλογα συνθήματα στους ενθουσιώδεις οπαδούς της ομάδας του Αιγάλεω. Γεννημένος στις 30-10-1954 είναι γιος του Ευάγγελου Πηγαδίτη (1915-1984) και της Χρυσάνθης (1924-2017) ενώ έχει δυο αδερφές, την Αγγελική και τη Μάρθα. Σε ηλικία 7 ετών -και αφού ήδη είχε γραφτεί στα "τσικό" του Ολυμπιακού- η οικογένειά του μετακόμισε στο Αιγάλεω και ο ίδιος γράφτηκε στο 12ο Δημοτικό Σχολείο (της Οδού Ορυζομύλων), ξεκινώντας ουσιαστικά την καριέρα του από την εφηβική ομάδα του "Σίτι". Απόφοιτος του 1ου Γυμνασίου της πόλης (ή "Κεντρικό") έμενε με τους γονείς του στην Οδό Κεφαλληνίας. 

Το Αιγάλεω σε Κατοχή-Αντίσταση-Δεκέμβριο '44

Εφημ. 'Ελευθερία' (9.9.1944)

Ιστορία της πόλης, Κατοχή, Εθνική Αντίσταση, Δεκέμβριος 1944.

Το Αιγάλεω στην κατοχή.

Το Αιγάλεω του 1940 ήταν μία εργατούπολη περίπου 18.000 ψυχών. Κατά τη διάρκεια της γερμανοϊταλικής κατοχής (Απρίλιος 1941-Οκτώβριος 1944) τουλάχιστον 1.600-1.700 Αιγαλιώτες έχασαν τη ζωή τους από διάφορες αιτίες (κακουχίες, ασθένειες, πείνα, εκτελέσεις και εν ψυχρώ δολοφονίες από τα κατοχικά στρατεύματα) κάτι που σημαίνει ότι χάθηκε σχεδόν το 10% του πληθυσμού της πόλης μας, ένας βαρύτατος φόρος αίματος. Μεγάλο μέρος των κατοίκων του Αιγάλεω ήταν προσφυγικής καταγωγής, με κεντρώο – φιλελεύθερο πολιτικό προσανατολισμό, ενώ η πλειονότητα των εργαζομένων στο Πυριτιδοποιείο και σε άλλα εργοστάσια της περιοχής, «έκλινε» σαφώς προς τα αριστερά. Κατά συνέπεια, η έκκληση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (Ε.Α.Μ.) το Σεπτέμβριο του 1941 για πάνδημη συμμετοχή στον αντιστασιακό αγώνα, βρήκε εδώ μεγάλη απήχηση.

Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής

Έμβλημα του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Πόλη του Αιγάλεω, εκπαίδευση, κοινωνία.

Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ΠΑ.Δ.Α.) το οποίο εδρεύει στην πόλη του Αιγάλεω, είναι ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Ιδρύθηκε στις 2 Μαρτίου 2018 ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης των Τ.Ε.Ι. Αθήνας (πρώην Κ.Α.Τ.Ε.Ε.) και Τ.Ε.Ι. Πειραιά που επίσης στεγάζονταν εντός των ορίων του Δήμου Αιγάλεω. Αυτή τη στιγμή είναι το 3ο μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο της Ελλάδας. Αποτελείται από δύο πανεπιστημιουπόλεις.

Συνεδριακό Κέντρο 'Περικλής Λύτρας'
(Πανεπιστημιούπολη Άλσους Αιγάλεω)

Ροκίδης Γιώργος

Ο Γιώργος Ροκίδης κατά τη διάρκεια εκδήλωσης (2017)

 Αθλητισμός.

Ο πρώην διεθνής (Ελπίδων, Ενόπλων) Γιώργος Ροκίδης, ο οποίος γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1945, είναι ένας από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε η ομάδα του Αιγάλεω Α.Ο. και γενικά το ελληνικό ποδόσφαιρο. Πρωτοεμφανίσθηκε σε πολύ νεαρή ηλικία και συγκεκριμένα στην αρχή της περιόδου 1962-63, στην αναμέτρηση της ομάδας του Αιγάλεω με τον Εθνικό Πειραιώς για το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής κατηγορίας. Αγωνιζόμενος με ιδιαίτερη επιτυχία ως μέσος και επιθετικός, γρήγορα συγκέντρωσε τα βλέμματα πάνω του και το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του κίνησε το ενδιαφέρον μεγαλύτερων συλλόγων.
Το καλοκαίρι του 1963 συγκροτείται -κατόπιν πρωτοβουλίας του Ανδρέα Βγενόπουλου- η Μικτή Αθηνών στην οποία καλούνται -από το Αιγάλεω- ο Γιώργος Ροκίδης και ο Λάκης Μαραμενίδης. 

Γιάννης Πετσανάς (1921-1987)

 

Ο Γιάννης Πετσανάς (στο κέντρο),
με συμπαίκτες του στον Π.Α.Ο. (1951)
[Αρχείο εφημ. 'Αθλητική Ηχώ']

Αθλητισμός, Ιεράπολις.

Ο Γιάννης Πετσανάς (Βοτανικός, 1921 ή 1922 – 24 Ιουνίου 1987[1], [2]) ήταν Αιγαλιώτης διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Έγινε γνωστός λόγω της 10ετούς θητείας του στον Παναθηναϊκό, τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια (1943 –1952) και του οποίου αποτέλεσε ικανότατο σκόρερ (54 αγώνες – 41 γκολ[3]) Γιος του Παναγιώτη και της Δήμητρας Πετσανά, ξεκίνησε τον αθλητισμό από τον σύλλογο της Ιεράπολης Αιγάλεω στα τέλη της δεκαετίας του '30 (1937) και επί Κατοχής (1942) μετεγγράφηκε στον Π.Α.Ο., μαζί με το συμπαίκτη του, τερματοφύλακα Ματθαίο Βιτάλη ("Μαθιό"). Με την ομάδα του «τριφυλλιού» κατέκτησε δύο πρωταθλήματα[4] κι ένα Κύπελλο Ελλάδας. Μετά τη λήξη της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας (τελευταία του ομάδα ήταν ο Ατρόμητος Αθηνών) ανέλαβε προπονητής διαφόρων συλλόγων, μεταξύ των οποίων ο ΑΠΟΕΛ, ο Ατρόμητος Αθ. κ.α. 

Ματθαίος ("Μαθιός") Βιτάλης (1920-2000)

 

Αθλητισμός, Ιεράπολη.

Ο Ματθαίος («Μαθιός») Βιτάλης (Σμύρνη, Βασίλειο της Ελλάδας, 8 Αυγούστου 1920 – Αθήνα, 28 Δεκεμβρίου 2000) ήταν Αιγαλιώτης διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε εφηβική ηλικία (15 ετών[1]) από την Ιεράπολη και ακολούθως μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό (μαζί με το συμπαίκτη του, Γιάννη Πετσανά) με τη φανέλα του οποίου διακρίθηκε επί 12 συνεχόμενα χρόνια (1942-1953)[2] Αφορμή για την απόκτησή του στάθηκε η άριστη απόδοσή του σε ένα φιλικό παιχνίδι μεταξύ Ιεράπολης και ΠΑΟ, στο γήπεδο του δεύτερου, που έληξε υπέρ των «πρασίνων» με σκορ 1-0, επί Κατοχής (9 Σεπτεμβρίου 1942). 

Κηφισός: ο μεγαλύτερος ποταμός της Αττικής.

 

Αρχείο: Μαρίας Βαμβακοπούλου
& Αθηνάς Δασκαλάκη
(ευγενική παραχώρηση)

Περιβάλλον, ιστορία της πόλης.

Ο ποταμός Κηφισός, ταυτισμένος διαχρονικά (και) με την πόλη του Αιγάλεω είναι ο κυριότερος ποταμός του νομού Αττικής τον οποίο και διατρέχει μεταξύ της οροσειράς (λόφων) Αγχεσμού (στα Β/Α) και του όρους Αιγάλεω (στα Δ), θεωρείται δε ως το φυσικό όριο της Δυτικής Αθήνας, από το κέντρο της πρωτεύουσας. Παρά την επιβάρυνσή του, εξακολουθεί να παραμένει ενεργός βιότοπος, αλλά το οικοσύστημά του έχει πληγεί από τις εργασίες κάλυψής του. Στην πορεία του (ενός συνολικού μήκους 27 χλμ.) διασχίζει τον Ελαιώνα (όπου παλαιότερα υπήρχε πλήθος λαχανόκηπων – μποστανιών κλπ) και καταλήγει -μέσω του Φαληρικού όρμου- στο Σαρωνικό κόλπο, αφού ελάχιστα πριν διασταυρώνεται με τη ροή του Ιλισού ποταμού. Ο Κηφισός μεταφέρει ολόκληρη την ποσότητα υδάτων που προέρχονται από τον Υμηττό, την Πεντέλη, την Πάρνηθα αλλά και το όρος Αιγάλεω. Στην κατάληξή του περνάει από τις περιοχές «Τρεις Γέφυρες» (Κολοκυνθού), Βοτανικό και Ρέντη. 

Καταλήψεις στο Αιγάλεω.

 

"ΣΙΝΙΑΛΟ"

Ιστορία της πόλης, κοινωνία, πολιτική.

Το κίνημα των καταλήψεων στην Ελλάδα έχει τις «ρίζες» του στην παράδοση που δημιούργησε η εξέγερση των νέων του Πολυτεχνείου (14-17 Νοέμβρη 1973) αλλά και στη διπλή κατάληψη της Νομικής Σχολής, που είχε προηγηθεί την άνοιξη της ίδιας  χρονιάς. Ως κατάληψη νοείται η αυθόρμητη είσοδος και κατοχή δημόσιου (ή και ιδιωτικού) χώρου και του σχετικού του εξοπλισμού από μεμονωμένα άτομα ή ομάδες (εργαζόμενοι, μαθητές, φοιτητές κ.α.) που στοχεύει στην προβολή και τη διεκδίκηση συνδικαλιστικών - επαγγελματικών ή άλλων (π.χ. ατομικών) δικαιωμάτων. Στη χώρα μας το κίνημα των καταλήψεων γιγαντώθηκε με το ξεκίνημα της δεκαετίας του ’80, ενώ το Δεκέμβριο του 2008 -ύστερα από τη δολοφονία του έφηβου Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια- έλαβε τεράστιες διαστάσεις. Μία μορφή κατάληψης ήταν και το λεγόμενο «κίνημα των αγανακτισμένων» που αναπτύχθηκε τα χρόνια των μνημονίων και είχε επίκεντρό του την Πλατεία Συντάγματος. 

Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού Αιγάλεω

Ιστορία της πόλης του Αιγάλεω, Αλησμόνητες πατρίδες, Μικρασία, Κοινωνία, Πολιτισμός.

(της Αθηνάς Δασκαλάκη)

Ο Σύλλογος Μικρασιατών Αιγάλεω «Νέες Κυδωνίες» οραματίστηκε την ίδρυση ενός Μουσείου στο Αιγάλεω που θα στεγάζονταν αντικείμενα και ιστορικά τεκμήρια που διασώθηκαν από τους πρόσφυγες που κατοίκησαν στο Αιγάλεω από το 1922 και έπειτα και συγκέντρωναν για χρόνια τα μέλη του Συλλόγου. Τα εγκαίνια του Μουσείου έγιναν στις 17 Οκτωβρίου 2010 επί Δημάρχου Δημήτρη Καλογερόπουλου και Προέδρου του Συλλόγου Νίνας Τσιναρίδου. Ο χώρος παραχωρήθηκε με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου αφού ανακαινίστηκαν εξ’ ολοκλήρου δύο προσφυγικές κατοικίες.

Ευεργέτες του Αιγάλεω – αιώνια η μνήμη!

Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός.

Ιστορία της πόλης, γερμανικές θηριωδίες στην Ελλάδα, Άγιος Γεώργιος.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες που υπήρξαν από κατοίκους του Αιγάλεω κατά την αποφράδα 29^η Σεπτεμβρίου 1944, το μέγεθος της γερμανικής θηριωδίας περιορίστηκε λόγω της εμπλοκής δύο τουλάχιστον προσώπων, που με την παρέμβασή τους κατάφεραν να πείσουν τον επικεφαλής Γερμανό σωματάρχη να σταματήσει το εγκληματικό του έργο. Ο ένας εξ’ αυτών ήταν ο επιβλητικός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Δημήτριος Παπανδρέου – «Δαμασκηνός» (Δορβιτσιά Ναυπακτίας, 3 Μαρτίου 1891 – Αθήνα, 20 Μαΐου 1949) ο οποίος φέρεται να ικέτεψε το διοικητή του γερμανικού τάγματος με τη φράση «Έλεος, φτάνει πια!!!» υψώνοντας παράλληλα το σταυρό που κρατούσε στα χέρια του.

Κρήτες του Αιγάλεω

Το έμβλημα του συλλόγου.

Ιστορία, πολιτισμός.

Ο Σύλλογος Κρητών Αιγάλεω Η Κρητική Αναγέννηση σχηματίστηκε το 1965 από τριάντα ιδρυτικά μέλη και έκτοτε συμμετέχει ανελλιπώς στην καλλιτεχνική, ιστορική, πολιτική, πολιτισμική και εμπορική ζωή της πόλης μας, με πλήθος ετήσιων ή εκτάκτων εκδηλώσεων και δράσεων. Ως πρόεδροι του συλλόγου θήτευσαν οι Ι. Κανδυράκης, Ι. Φωτεινάκης, Ευτ. Κανδηλιεράκης, Γ. Χνάρης, Ι. Παντερμάκης, Ι. Περράκης (δις), Ι. Ηλιάκης, Χ. Ξεζωνάκης και Ανδρ. Κλεισαρχάκης. Σήμερα αριθμεί περί τα 2.000 μέλη.

Στις δραστηριότητες των Κρητών της πόλης μας περιλαμβάνονται τακτικές επετειακές εκδηλώσεις για σημαντικά ιστορικά γεγονότα (Μάχη της Κρήτης, Ολοκαύτωμα της Μονής Αρκαδίου, Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα), όπως και αφιερώματα μνήμης σε σπουδαίους Κρητικούς (Νίκος Καζαντζάκης, Ελευθέριος Βενιζέλος, Μάνος Κατράκης, Νίκος Ξυλούρης), η συμμετοχή ή συν-διοργάνωση σε αναβίωση και ανάδειξη τοπικών και άλλων εθίμων («Κλήδονας»), εκθέσεις λαϊκής τέχνης και Κρητικών προϊόντων, αλληλέγγυες – κοινωνικές δράσεις και στήριξη αναξιοπαθούντων, μαθήματα χορού, μουσικών οργάνων κλπ  

·         Επίσημη ιστοσελίδα: 

Πολυτεχνείο 1980: Η σύνδεση με την πόλη μας!

 

Ντοκουμέντο ωμής βίας το Νοέμβριο του 1980 (Πηγή: in.gr)

Ιστορία, πολιτική, ανεξιχνίαστες δολοφονίες.

Πως η "ματωμένη" 7η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου συνδέεται (έστω και εμμέσως) με την πόλη του Αιγάλεω;

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Οι μέρες του Νοέμβρη είναι ταυτισμένες με τον καθιερωμένο εορτασμό για το ξεσήκωμα (και τη θυσία) των νέων μας κατά της χούντας, που κορυφώθηκε το 3μερο 14-16 Νοεμβρίου 1973, αλλά και με την αιματηρή καταστολή του τα ξημερώματα της εμβληματικής 17ης Νοέμβρη, μίας ημερομηνίας η οποία έκτοτε αποτελεί ορόσημο αγωνιστικότητας και πάλης κατά του φασισμού και υπέρ της δημοκρατίας. Ωστόσο, με έναρξη τους πρώτους κιόλας εορτασμούς, η ημέρα αυτή συχνά έχει συνδυαστεί στα μάτια πολλών, ως μία ταραχώδης εκδήλωση που ελάχιστα συντείνει στη διατήρηση και το σεβασμό της ιστορικής μνήμης, αλλά προκαλεί αποτροπιασμό για όσα συνέβησαν κατά τη διάρκειά της. Το πλέον αποτρόπαιο από μία σειρά τραγικών γεγονότων, γράφτηκε στις 17 Νοεμβρίου 1980, ημέρα Δευτέρα. Δεν ήταν τα μόνα που συνέβησαν, αλλά ήταν τόσο δραματικά τα γεγονότα εκείνης της ημέρας, που χαράχτηκαν στη συλλογική μνήμη. 

Διαβάστε ΕΔΩ πως η πόλη μας συνδέεται, έστω και έμμεσα, με τα συμβάντα. 

Φλαμπουριώτες

 

Το έμβλημα του συλλόγου Φλαμπουριωτών

Ιστορία της πόλης, Κοινωνία

Οι Φλαμπουριώτες (στην καθομιλουμένη «Σερραίοι») είναι ευδιάκριτη πληθυσμιακή ομάδα της πόλης μας, με μεγάλη συμμετοχή στην επαγγελματική, κοινωνική, αθλητική και πολιτική ζωή του Αιγάλεω. Έλκουν την καταγωγή τους από το χωριό Φλάμπουρο του Νομού Σερρών, από όπου μετανάστευσαν στα τέλη της δεκαετίας του ’60-αρχές ‘70, εγκαθιστάμενοι  στην πλειοψηφία τους, στην πόλη μας, της οποίας αποτελούν έκτοτε, αναπόσπαστο κομμάτι. Να σημειωθεί επίσης ότι στο Αιγάλεω έχει την έδρα του ο Σύλλογος των Απανταχού Φλαμπουριωτών, εκπρόσωποι του οποίου βρίσκονται ακόμη στη Γερμανία, στις Η.Π.Α. και αλλού. Όμως στο Αιγάλεω διαμένει ο κύριος πυρήνας τους. Οι Φλαμπουριώτες ήταν αγρότες (κυρίως) που απώλεσαν τη γη τους από τοπικούς τσιφλικάδες και εν συνεχεία υποχρεώθηκαν να αναζητήσουν την τύχη τους σε άλλο τόπο, καταλήγοντας στην πρωτεύουσα. 

Θερμιώτες του Αιγάλεω

Το έμβλημα του Διαγόρα Δρυοπιδέων Αιγάλεω

Αθλητισμός, κοινωνία, ιστορία της πόλης, επαγγελματική ζωή.

(Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές, ομοιογενείς και εργατικές πληθυσμιακές ομάδες που εδώ και πολλές δεκαετίες διαβιούν στην πόλη του Αιγάλεω είναι εκείνη που έλκει την καταγωγή της από το νησί Κύθνος των Κυκλάδων, γνωστό από την αρχαιότητα ως «Δρυοπίς» και στα νεώτερα χρόνια σαν «Θερμιά». Οι «Θερμιώτες» λοιπόν, άνθρωποι ικανοί, αλληλέγγυοι και στην πλειοψηφία τους πετυχημένοι εργατοτεχνίτες, έχουν συνεισφέρει τα μέγιστα στην οικονομική, επαγγελματική αλλά και την κοινωνική ζωή του τόπου μας. 

Σταυρόπουλος Μπάμπης

 

Ο Μπάμπης (1973) με τη φανέλα
του ΟΣΦΠ

Αθλητισμός

(Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Ο σπουδαίος βετεράνος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής Χαράλαμπος (Μπάμπης) Σταυρόπουλος γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1947 και είναι ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής, εκτός Π.Ο.Κ., που κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα των Ανδρών. Ο Σταυρόπουλος είναι ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές που έβγαλαν οι αλάνες της πόλης του Αιγάλεω, ξεκινώντας από πολύ μικρή ηλικία τον αθλητισμό, στο σύλλογο της ιστορικής "Ολυμπιάδας" (που ιδρύθηκε το 1928, μετέπειτα γνωστή ως "Ορφέας Αιγάλεω").
Το καλοκαίρι του 1967 ο 20χρονος, ντελικάτος κυνηγός υπογράφει στον Αιγάλεω Α.Ο. και σύντομα αποδεικνύεται αστέρας πρώτου μεγέθους! Για τα επόμενα 6 χρόνια θα φορά τα κυανόλευκα χρώματα και θα εντυπωσιάζει τους πάντες στα γήπεδα της μεγάλης κατηγορίας. Με δικό του γκολ, η ομάδα του "Σίτι" θα κερδίσει, για μία και μοναδική φορά έως τώρα σε επίσημο αγώνα πρωταθλήματος, τον Ο.Σ.Φ.Π. (1-0, Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου του 1970, 1η αγωνιστική)

Κατσικογιάννης Παναγιώτης

 

    Ο Τάκης Κατσικογιάννης με τη φανέλα των βετεράνων του Αιγάλεω Α.Ο.
(Δημοτικό γήπεδο Αιγάλεω, Νοέμβριος 2016)

Αθλητισμός, Κοινωνία.

Ο Παναγιώτης (Τάκης) Κατσικογιάννης (γεν. 1η Δεκεμβρίου 1958) είναι βετεράνος, πρώην διεθνής (Εθνική Ενόπλων και Ολυμπιακή Ομάδα) ποδοσφαιριστής και ένα από τα πλέον επίλεκτα μέλη της αθλητικής οικογένειας του Αιγάλεω. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από τα εφηβικά τμήματα του Α.Ο. Αιγάλεω και την περίοδο 1976-77 ντεμπουτάρισε στην πρώτη ομάδα, που κέρδισε τον τίτλο στη Β’ Εθνική κατηγορία. Συνέχισε στο «Σίτι» όλη την επόμενη τετραετία (2 χρονιές στην Α’ Εθνική και ισάριθμες στη Β’ κατηγορία). Συνολικά με το Αιγάλεω πήρε μέρος σε 105 επίσημα παιχνίδια και πέτυχε 6 γκολ. Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση στην Α' Εθνική κατηγορία ήταν στην "πρεμιέρα" του πρωταθλήματος 1977-78, στην εντός έδρας νίκη 1-0 του Αιγάλεω επί του Άρη Θεσσαλονίκης (Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 1977). 

Βίγκος Σπύρος

Τέχνες/Γράμματα, πολιτισμός.

Ο Σπύρος Βίγκος, μαέστρος, τενόρος, συνθέτης και καθηγητής ανωτέρων θεωρητικών της χορωδιακής μουσικής γεννήθηκε το 1964 και κατοικεί στο Αιγάλεω. Σπούδασε ανώτερα θεωρητικά και πιάνο, ενώ είναι κάτοχος διπλωμάτων μονωδίας, αρμονίας, αντίστιξης και φυγής. Ως τενόρος και σολίστ μετείχε στην Αθηναϊκή Πολυφωνία, από το 1988 έως το 1994. Από το 1990 ήταν ο μαέστρος της Μικτής Χορωδίας του Ωδείου Αναγέννηση του Αιγάλεω και από το 2002 έως το 2007 της Μικτής Χορωδίας του Δήμου Αθηναίων ως τενόρος. Το 1996 εμπνεύστηκε και καθιέρωσε το ανδρικό φωνητικό σύνολο Modus Vivendi. Το 2008 ανέλαβε τη διεύθυνση της Ευαγγελικής Χορωδίας Αθηνών και το 2009 της Παιδικής Χορωδίας Άργους. Θήτευσε, επίσης, στην Ανδρική Χορωδία της Εμπορικής Τράπεζας. Για την προσφορά του στη χορωδιακή μουσική τιμήθηκε με διακρίσεις σε διεθνή φεστιβάλ, στην Αθήνα και στη Ρόδο .  Βαθιά θρησκευόμενος, έχει αφιερωθεί στην εκκλησιαστική ζωή και ως ψαλμωδός, ενώ ασχολείται και με τη φωτογραφία (επαγγελματικά). Είναι νυμφευμένος με την επίσης καθηγήτρια φωνητικής και σοπράνο, Αγγελική Βουτσίνου, με την οποία έχουν αποκτήσει δύο παιδιά. 

Καλλέργης Μιχάλης (1900-1957)

Μ. Καλλέργης
(rebetiko.sealabs.net)

Τέχνες/Γράμματα, πολιτισμός.

Ο Λάκων Μιχάλης Καλλέργης γεννήθηκε στον Κότρωνα της Μάνης το 1900 (ή 1902) και πέθανε στην Αθήνα στις 11 Φεβρουαρίου 1957. Είναι γραμμένος με τον αριθμό 269 στο Σύνδεσμο Μουσικών Αθηνών Πειραιώς  (με ημερομηνία 9 Δεκεμβρίου 1936) και κατοικούσε στην οδό Μυριοφύτου 24 στο Αιγάλεω. Μετά το στρατιωτικό του στη Μ. Ασία επέστρεψε στην Αθήνα και πέρασε απ’ όλα τα κέντρα του δημοτικού τραγουδιού, «Έλατο», «Πλάτανο», «Το κέντρο του Μαυρομάτη» στο βοτανικό κ.α. Στην Κατοχή φιλοξενήθηκε για τρία χρόνια από τον φίλο του κλαρινίστα Γιώργο Ανεστόπουλο, στην Αρκίτσα. Εκεί, σε μια έφοδο των Γερμανών για αντίποινα από κάποιο γεγονός που συνέβη, ο Μιχάλης Καλλέργης συνελήφθη έξω από το χωριό λέγοντας ότι είναι οργανοπαίχτης. Από κακή, όμως, ερμηνεία της λέξης, δάρθηκε ανηλεώς σαν αντιστασιακός. Με ενέργειες του γιατρού Βελόπουλου και του προέδρου της Αταλάντης Ηλία Κανδώρα απελευθερώθηκε, αλλά είχε χτυπηθεί στο κεφάλι και είχε υποστεί νευρικό κλονισμό με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί το 1946 να σταματήσει το τραγούδι. 

Μαρκόπουλος Τάκης (1942-2021)

Αθλητισμός, τέχνες/γράμματα, ιστορία της πόλης.

Ο Δημήτρης (Τάκης) Μαρκόπουλος, γεννημένος ως Δημήτρης Μαρκόγλου^[1] (Δράμα, 5 Ιανουαρίου 1942 - Αιγάλεω, 30 Δεκεμβρίου 2021) ήταν ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της αθλητικής οικογένειας και της κοινωνίας της πόλης μας, γενικότερα. Η Αίθουσα Τύπου του Δημοτικού Γηπέδου Αιγάλεω φέρει τιμητικά, το όνομά του.

Αγωνιστική σταδιοδρομία

Σακελλάρης Μιλτιάδης (1926-1995)

 Αθλητισμός, Ιστορία της πόλης.

Ο αξέχαστοςΜιλτιάδης Σακελλάρης (δεξιά),
τιμάται από τον Αθανάσιο Τσάκωνα

Ο Μιλτιάδης Σακελλάρης γεννήθηκε στον Δομοκό το 1926. Ορφάνεψε από πολύ μικρός και δεν κατάφερε να γνωρίσει τον πατέρα του. Οι συνθήκες ζωής για τον ίδιο ήταν εξαιρετικά δύσκολες τα πρώτα χρόνια μιας και δούλευε στον Κολωνό, όπου και μεγάλωσε, από μικρή ηλικία, συντηρώντας την μητέρα και την αδερφή του. Την τελευταία την έχασε σχετικά νέα. Υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό τρία χρόνια στην δύσκολη περίοδο, για την Ελλάδα, του εμφυλίου πολέμου. Το 1953 παντρεύεται την Μαίρη, η οποία δούλευε ως κομμώτρια στο Θησείο. Μαζί της έκανε δύο παιδιά, τον Δημήτρη και τον Φραγκίσκο. Γύρω στα 30 του χρόνια εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Αιγάλεω, όπου δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο καλλυντικών και ειδών κομμωτηρίου, με κατάστημα που διατηρούσε για περίπου 40 χρόνια στο παλιό «τέρμα» του Αιγάλεω: Ιερά Οδός και Θηβών.

Λεβεντάκος Κώστας (1955-2024)

Αθλητισμός

Αιγάλεω 1983-84
Ο Κώστας Λεβεντάκος διακρίνεται 2ος εκ δεξιών στους όρθιους.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

 Ο Κώστας Λεβεντάκος, ο οποίος έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στις 6 Μαρτίου 2024 στα 68 του χρόνια,  υπήρξε ένας από τους πιο πιστούς αθλητές της ομάδας μπάσκετ ανδρών του Αιγάλεω Α.Ο., στην οποία προσέφερε πολλά (ως σκόρερ και ριμπάουντερ) αγωνιζόμενος με όλες του τις δυνάμεις στη θέση του σέντερ-φοργουορντ επί 15 συνεχόμενα έτη (1970-1985), από τη Γ΄ Κατηγορία της Ε.Σ.Κ.Α. μέχρι και τη Β΄ Εθνική (όπου έπαιξε βασικός τη διετία 1974-75 και 1975-76). Κέρδισε κατά σειρά την άνοδο στη Β' Κατηγορία ΕΣΚΑ (1971), στην Α' Τ.Ε. Αττικής (1973) και στη Β' Εθνική Κατηγορία (1974) ενώ ήταν τακτικό στέλεχος της Μικτής ομάδας της ΕΣΚΑ

 

Μπλάνας Γιώργος (1959-2024)

 Τέχνες/Γράμματα, πολιτισμός.

Ο Γιώργος Μπλάνας (φώτο ΤΟ ΒΗΜΑ)

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Ο Γιώργος Μπλάνας, που έφυγε από τη ζωή στις 18 Φεβρουαρίου 2024 σε ηλικία μόλις 65 ετών, ήταν ένας πολυβραβευμένος άνθρωπος των γραμμάτων, ποιητής και μεταφραστής. Γεννημένος το 1959 στο Αιγάλεω, ήταν γιος του αείμνηστου Γιάννη Μπλάνα, εκ των πρώτων ποδοσφαιριστών στην ομάδα του Αιγάλεω Α.Ο. κατά τα τέλη της δεκαετίας του '40. Τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο μετάφρασης ξένης λογοτεχνίας (2015) για την μετάφρασή του στο έργο Ζωή και Πεπρωμένο του Βασίλι Γκρόσμαν καθώς και με τον έπαινο Κάρολος Κουν για τη μετάφραση της τραγωδίας Ηρακλής Μαινόμενος του Ευριπίδη. Πάμπολλες μεταφράσεις του έχουν παιχθεί σε τραγωδίες στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. 

Στογιάνοβιτς Αλεξάντερ

Αθλητισμός.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ο «αγαθός γίγας» των γκολπόστ που έχει σημαδέψει εμφαντικά τη μνήμη όχι μόνο τη δική μου, αλλά και χιλιάδων ακόμη Ελλήνων φιλάθλων (κυρίως Αιγαλιωτών) είναι σίγουρα μία από τις πλέον σημαντικές φυσιογνωμίες τερματοφυλάκων στην Ευρώπη. Ο Σέρβος γκολκίπερ Αλεξάντερ Στογιάνοβιτς, θρυλική μορφή στην ιστορία του περίφημου Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου, γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1954, στην πόλη Kragujevac της τότε (ενιαίας) Γιουγκοσλαβίας  και σίγουρα οι αναμνήσεις του από το πέρασμά του απ’ τη χώρα μας παραμένουν άσβηστες.

Κουλίδης Σοφοκλής (1939-2018)

 

Αθλητισμός.

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης)

Γεννημένος στις 26 Ιουλίου του 1939, ο αείμνηστος Σοφοκλής ("Σόφος") Κουλίδης ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο από πολύ νέος. Στέλεχος των τμημάτων υποδομών του Αιγάλεω Α.Ο., εισήλθε στην πρώτη ομάδα το 1958 και τέσσερα χρόνια μετά (1962) μεταγράφηκε στην Α.Ε.Κ., μαζί με τον Εμ. Κανελλόπουλο. Αγωνίσθηκε εκτός της "Ένωσης" και του Αιγάλεω, στον Παναιγιάλειο και στον Παναρκαδικό, με τον οποίο και "κρέμασε" τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, στα 1967.

Λάρδας Δημήτρης

 Αθλητισμός.

Ο Δημήτρης Λάρδας, γεννημένος στις 23 Ιουλίου 1944 στο Κερατσίνι του Πειραιά, είναι ο πρώτος πρόεδρος του Συνδέσμου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών, Αθλητών, Παραγόντων Αιγάλεω Α.Ο., που και με δική του πρωτοβουλία, ιδρύθηκε το 1995. Παράλληλα, είναι ο μεγαλύτερος σκόρερ της ομάδας του Αιγάλεω Α.Ο. σε αγώνες της Α' Εθνικής κατηγορίας, έχοντας πετύχει 49 γκολ. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε μικρή ηλικία και μέχρι και τη σεζόν 1958-59 έπαιξε ποδόσφαιρο στην ανεξάρτητη ομάδα Μόντα Κλουμπ της περιοχής Αγίας Σοφίας, από όπου τον εντόπισαν οι υπεύθυνοι του Παναθηναϊκού. Μετά τη λήξη της αγωνιστικής του καριέρας διετέλεσε προπονητής της Μικτής Ομάδας της Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ανέλαβε σημαντικές πρωτοβουλίες, που αναβάθμισαν το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο του Πειραιά.

Παγιουμτζής Στράτος (1904-1971)

Τέχνες/Γράμματα, ψυχαγωγία.

 (Του Νίκου Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Ο σπουδαίος λαϊκός βάρδος Στράτος Παγιουμτζής που έφυγε από τη ζωή στις 16 Νοεμβρίου 1971 στα 67 του χρόνια, ενώ βρισκόταν στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ και πάνω στο πάλκο, είναι μια από τις πλέον αυθεντικές μορφές του ρεμπέτικου τραγουδιού. Ο αξέχαστος οργανοπαίκτης, ερμηνευτής και συνθέτης γεννήθηκε στα 1904 στη Μικρά Ασία και έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του στο Αιγάλεω. Συνεργάσθηκε με τα περισσότερα από τα μεγάλα ονόματα του χώρου, ενώ ήταν προσωπικός φίλος του Γιώργου Ζαμπέτα. Ο τελευταίος, μάλιστα,  κάλυψε τα έξοδα για τη μεταφορά της σορού του καλλιτέχνη στην Ελλάδα, μετά τον αιφνίδιο θάνατό του.

Κασσάνος Γιώργος

 Αθλητισμός

Δευτέρα 21 Μαΐου 2018

Γιώργος Κασσάνος, ένας πιστός "εραστής" του μπάσκετ!

Πηγή: http://sportingbc.blogspot.gr

(συνέντευξη στο Νίκο Δημ. Νικολαΐδη)

Ο Γιώργος Κασσάνος (φωτό), πασίγνωστος στο φίλαθλο κόσμο του μπασκετικού Αιγάλεω και όχι μόνο, είναι μια από τις πλέον σημαντικές μορφές του αθλήματος. Αποτέλεσε «σημαία» του τμήματος για συνολικά 13 χρόνια (1989-90 έως και 2001-02) και ταύτισε την παρουσία του με την επιστροφή της ομάδας του «Σίτι» στη Β΄ Εθνική κατηγορία έπειτα από 23 ολόκληρα έτη απουσίας (1976-1999). Με τα «κυανόλευκα» πήρε μέρος σε 294 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, επιτυγχάνοντας 2.225 πόντους. Το «βάπτισμα του πυρός» με την πρώτη ομάδα πήρε στην αναμέτρηση Αιγάλεω – Άρης Νικαίας (75-58) την 18^η αγωνιστική της περιόδου 1989-90, στο πρωτάθλημα της Α’ κατηγορίας ΕΣΚΑ. 

Μπάσκετ: Τρεις Αιγαλιώτες στην κορυφή της Ευρώπης

 Αθλητισμός

ΑΘΛΟΜΕΤΡΟ, Δευτέρα 24 Ιουλίου 2017

(Του Νίκου Δ. - Θ. Νικολαΐδη)

Με τους Αιγαλιώτες καλαθοσφαιριστές Βασίλη Χαραλαμπόπουλο (που αναδείχθηκε σε M.V.P - πολυτιμότερος παίκτης) της διοργάνωσης και Ιάκωβο Μιλεντίγιεβιτς-Αλιφιέρη και μάνατζερ της ομάδας τον επίσης Αιγαλιώτη Δημήτρη Καρβέλα, η Εθνική Ομάδα Νέων Καλαθοσφαίρισης κατέκτησε χθες στην Κρήτη το χρυσό μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, επικρατώντας του Ισραήλ στον τελικό με σκορ 65 - 56, ενώ στον ημιτελικό είχε αποκλείσει την Ισπανία με 21 πόντους διαφορά!